แค่แขกรับเชิญ

งานแต่งที่ใด เป็นได้แค่แขกรับเชิญ อยากแต่งอย่างเขาเหลือเกิน ขัดเขินที่ยังไร้คู่ อวยพรบ่าวสาว หลายคราวแอบนึกอดสู ตัวเราไม่รู้ จะเจอเนื้อคู่วันไหน สู้งานสร้างตัว หวังมี ครอบครัวสักวัน ปัจจัยที่เขามีกัน ก็สรรหามาจนได้ บางทีสับสน ว่าทนทำไปทำไม เพราะไม่มีใคร ปลงใจ มาเป็นเจ้าสาว ช่วยงานทุกคราว ก็เหงาหัวใจทุกครั้ง ใกล้ความจริงบ้าง ก็คือนั่ง เป็นเพื่อนเจ้าบ่าว รับของชำร่วย ไปเก็บกี่ชิ้นแล้วเรา แอบยิ้มกับเงา กี่หนาว ก็เฝ้าคอยหวัง * งานแต่งใครใคร เราได้เป็นเกียรติทุกงาน สิ่งที่เฝ้าหวังมานาน ก็คืองานของตัวเองบ้าง ขอมีชื่อตน พิมพ์บน บัตรเชิญสักครั้ง มีสาวร่วมทาง หมอบรับ น้ำสังข์สักคน ( ซ้ำ * )