||| ( 2 Times ) มื้อได๋ที่เหงาอ้ายกะโทรมา เฮ็ดหน้าตาพอปานว่าคน ขาดคนเอาใจใส่ ทั้งที่เฮาสองบ่ได้เป็นหยังกัน สถานะและความสำคัญ น้องกะบ่ได้ต่างจากคนทั่วไป พอสมใจกะแยกย้ายไปไผไปมัน บ่เคยสิถามความฮู้สึกอีหยังดอก ว่าคนที่เต็มใจให้หลอก มันคิดหยังกับอ้าย เฮ็ดโตให้ว่างสำหรับอ้ายคนเดียว กะได้แค่เสี่ยวยามที่อ้ายติดต่อไผบ่ได้ หน้าที่ของคนใจง่าย ตั๋วง่ายมันได้สำนี่ เป็นแค่หมู่กินเหล้า เอิ้นมาเพื่อนั่งเฝ้า แล้วอวดหมู่ว่าเจ้าของผู้สาวหลาย เป็นหลายกว่านั้นบ่ได้ ให้หลายกว่านั้นบ่ได้ ฮักหลายแค่ตอนที่ลับตาคน สำคัญแค่ตอนคุยกันสองคน กะเวียนกะวนอยู่พอสำนี่ มื้อได๋ที่เหงาอ้ายกะโทรมา เฮ็ดหน้าตาพอปานว่าคน ใกล้สิตายอีหลี คิดฮอดคักแหน่คือจั่งแคร์กัน สถานะและความสำคัญ น้องกะพอส่ำนั้นเหมือนคนทั่วไป พอสมใจกะแยกย้ายไปไผไปมัน บ่เคยสิถามความฮู้สึกอีหยังดอก ว่าคนที่เต็มใจให้หลอก มันคิดหยังกับอ้าย เฮ็ดโตให้ว่างสำหรับอ้ายคนเดียว กะได้แค่เสี่ยวยามที่อ้ายติดต่อไผบ่ได้ หน้าที่ของคนใจง่าย ตั๋วง่ายมันได้สำนี่ เป็นแค่หมู่กินเหล้า เอิ้นมาเพื่อนั่งเฝ้า แล้วอวดหมู่ว่าเจ้าของผู้สาวหลาย เป็นหลายกว่านั้นบ่ได้ ให้หลายกว่านั้นบ่ได้ ฮักหลายแค่ตอนที่ลับตาคน สำคัญแค่ตอนคุยกันสองคน กะเวียนกะวนอยู่พอสำนี่ ||| ( 4 Times ) เป็นแค่หมู่กินเหล้า เอิ้นมาเพื่อนั่งเฝ้า แล้วอวดหมู่ว่าเจ้าของผู้สาวหลาย เป็นหลายกว่านั้นบ่ได้ ให้หลายกว่านั้นบ่ได้ ฮักหลายแค่ตอนที่ลับตาคน สำคัญแค่ตอนคุยกันสองคน กะเวียนกะวนอยู่พอสำนี่.. เป็นแค่หมู่กินเหล้า เอิ้นมาเพื่อนั่งเฝ้า แล้วอวดหมู่ว่าเจ้าของผู้สาวหลาย เป็นหลายกว่านั้นบ่ได้ ให้หลายกว่านั้นบ่ได้ ฮักหลายแค่ตอนที่ลับตาคน สำคัญแค่ตอนคุยกันสองคน กะเวียนกะวนอยู่พอสำนี่ ||| ( 2 Times ) กะคนจั่งน้องเป็นได้ส่ำนี้ เป็นได้แค่หมู่กินเหล้า