G|Bm|G|C|D
อ้ายGนี่ยังบ่พร้อมสิยอมรับความจริง
ว่าถืกผู้หญิงBmที่อ้ายฮักหลายถิ่มไป
น้ำตาGอ้ายยังบ่พร้อมสิไหล
ยังเฮ็ดใจบ่ได้ Cเรื่องที่เจ้าสิหนี
อ้ายGนี่ยังบ่พร้อมสิเจ็บ
อ้ายยังอยากสิเก็บBmฮักเฮาเอาไว้คนดี
จักโชคชะตาCทั้งบุญหรือกรรมมื้อนี้
จั่งแยกสองเฮานี้ไDปให้จากกัน
* เฮ็ดใจบ่ได้ดอกG อย่าพึ่งบอกเลิกสาD
คำว่าถิ่มว่าป๋าEmอย่าเว้าออกมาได้บ่ D
ยังบ่อยากEmได้ยิน ย้อนมันบ่ชินBmฮู้บ่
ฮักต่อสาเนอะAmถือว่าอ้ายขอน้อคนDไค
เฮ็ดใจบ่ได้ดอกG อย่าฟ้าวบอกเลิกกันD
สิจบความสัมพันธ์Em แล้วอ้ายสิอยู่จั่งได๋ Bm
อยากสิข้อร้องEmอ้อนวอนให้น้องบ่ไป Bm
พอสิมีวิธีใด.Am. (ที่สิDเปลี่ยนใจเจ้าคืนG) [(D)]
G|Bm|G|C|D
กะอยากGสิยื้อสิดึงและกุมมือเจ้าไว้
เพราะBmว่าในหัวใจฮักเจ้าหลายคักอีหลี
ขั่นGสิให้ตัดใจคงเฮ็ดบ่ได้ดอกเด้อคนดี
เพราะCว่าใจดวงนี้บ่มีทางสิลืมได้
กะอยากGสิอ้อนสิออดและกอดเจ้าเอาไว้
พอBmสิมีทางได๋สิเปลี่ยนใจเจ้าบ่
อ้ายCนี้ฮักเจ้าหลายเลยมีเรื่องหนึ่งที่อยากสิขอ
อย่าDพึ่งไปได้บ่อยู่กับอ้ายต่อสาน้อคนดี โอย..
( ซ้ำ * , * )
พอสิมีวิธีใด.Am. Dที่สิเปลี่ยนใจเจ้าคืนG
