//
หากความฮักเฮาสอง เขียนลงบนพื้นดินทราย เมื่อถูกคลื่นน้ำซัดไป ก็คงสลาย แต่นี่คำว่าฮัก เจ้าเขียนลงในใจของอ้าย แล้วเจ้ากะไป บ่มีเยื่อใย มันเจ็บหลาย คือเฮ็ดอ้ายคั่กแท้นาง ให้เขามาย่าง เหยียบกลางหัวใจ อ้ายสิเป็นสิตาย เจ้ากะบ่หัวซา ตั๋วอ้ายจั๊กเทื่อ อ้ายกะเซื่อย้อนฮักเจ้าหลาย ให้เจ้าเบิ๋ดใจ จั่งใด๋คือบ่เห็นค่า กะฮู้อยู่ดอก ว่าถืกเจ้าหลอก ตลอดเรื่อยมา แต่ยืนหยัดในคำสัญญา กะหย้อนว่า ฮักเจ้าเด้นาง ยอมกะย้อนว่าฮัก อกหักกะยัอนว่าเซื่อใจ สิหยุดมื้อใด๋ล่ะหนอ ก็อกน้ำตา คิดแล้วกะเหลือใจ เจ้าให้คนใหม่เบียดอ้ายเข้าป่า เฮ็ดปานว่า มันบ่มีค่า ความฮักอ้าย คือเฮ็ดอ้ายคั่กแท้นาง ให้เขามาย่าง เหยียบกลางหัวใจ อ้ายสิเป็นสิตาย เจ้ากะบ่หัวซา ตั๋วอ้ายจั๊กเทื่อ อ้ายกะเซื่อย้อนฮักเจ้าหลาย ให้เจ้าเบิ๋ดใจ จั่งใด๋คือบ่เห็นค่า กะฮู้อยู่ดอก ว่าถืกเจ้าหลอก ตลอดเรื่อยมา แต่ยืนหยัดในคำสัญญา กะหย้อนว่า ฮักเจ้าเด้นาง ให้น้องไปนำเขาสา.. อ้ายสิต่งน้ำตาผุเดียว