สมองมันยอมรับแล้ว * แต่มันเหลือหัวใจ ที่ยังไม่ยอมรับ เหลือหัวใจ ที่ยังเก็บเธอไว้ ต่อให้นานสักเท่าไหร่ ยังกอดเธอไว้ในใจ ยังลบเรื่องเราไม่ไหว เคยพยายาม จนไม่เหลืออะไร ให้พยายาม ต่อไปก็คงไม่ต่าง ใจของเธอช่างห่างไกล เราไปต่อกันไม่ได้ ความรักที่พัง จะรั้งไว้ยังไง ก็พอเข้าใจ ไม่ต้องให้ใครมาบอก ว่าฉันควรจะออกไป จากวังวนนี้สักที เจ็บจนร้องไห้ทุกวัน เมื่อเราไปไม่ถึงฝัน ฉันก็รู้ว่าควรหยุดร้อง สมองมันยอมรับแล้ว * แต่มันเหลือหัวใจ ที่ยังไม่ยอมรับ เหลือหัวใจ ที่ยังเก็บเธอไว้ ต่อให้นานสักเท่าไหร่ ยังกอดเธอไว้ในใจ ยังลบเรื่องเราไม่ไหว ก็มันเหลือหัวใจ ที่ยังไม่ยอมรับ เหลือหัวใจ ที่รักเธอต่อไป ต่อให้มองไม่เห็นทาง ความคิดถึงไม่เคยจาง ปล่อยวางเรื่องเธอไม่ไหว ยังเหลือเต็มหัวใจ.. เหมือนว่าฉันยังขังตัวเอง อยู่กับความหวังที่มี ทั้งที่ฉันก็รู้ตัวดี ฉันหลอกตัวเองทั้งนั้น.. * แต่มันเหลือหัวใจ ที่ยังไม่ยอมรับ เหลือหัวใจ ที่ยังเก็บเธอไว้ ต่อให้นานสักเท่าไหร่ ยังกอดเธอไว้ในใจ ยังลบเรื่องเราไม่ไหว ก็มันเหลือหัวใจ ที่ยังไม่ยอมรับ เหลือหัวใจ ที่รักเธอต่อไป ต่อให้มองไม่เห็นทาง ความคิดถึงไม่เคยจาง ปล่อยวางเรื่องเธอไม่ไหว ยังเหลือเต็มหัวใจ.. ต่อให้มองไม่เห็นทาง ความคิดถึงไม่เคยจาง ปล่อยวางเรื่องเธอไม่ไหว ยังเหลือเต็มหัวใจ..