เหม็ดใจไซรไม่บอก

พี่จำได้มั่งหม้าย แหลงไอไหรไว้กับน้องมั่ง ก่อนวันที่เราไกลห่าง ฝากความหวังว่าให้อีน้องรอ ขอเวลาไม่กี่ปี ธันวารอบสี่ต้องมีงานใหญ่ ขันหมากต้องยกมาให้ได้ พร้อมพานดอกไม้ มากราบพ่อแม่ถึงบ้าน เฝ้านับวันผ่านพ้น นั่งแลวันรอตรงที่เก่า ที่ประจำของสองเรา เคยหยอกเย้าแหล่เลกันมา หัดทำแกงไตปลา ที่พี่เคยว่าชอบกินอย่างแรง ชุดเจ้าสาวในงานวันแต่ง.. หนุ่ยจัดเตรียมไว้ ถึงกลางธันวา วันนัดพบหน้าสถานีรถไฟ หนุ่ยแสนดีใจ ออกมาได้ตั้งแต่หัวเช้า หิ้วเอาหนมจากมา พร้อมทั้งกับข้าว แต่ต้องตะลึงทรุดลงคุกเข่า หัวใจมันร้าว เหม็ดแรงยืนไม่ไหว * เธอคนนั้นเป็นใคร เล่าไซร้แนบชิดติดกายพี่พันนั้น มาควงแขนกันให้แล เทคแคร์เอาอกเอาใจ นี่หนุ่ยฝันไปใช่หม้ายพี่บ่าว แหล่นเอาสาวหลบมาเหยียบใจ คำสัญญามันหมดความหมาย ตั้งแต่เมื่อใด.. ถ้าพี่เหม็ดใจ เล่าไซร้ไม่บอก มาหลอกให้รอ ไม่ยอมติดต่อ วิวาห์ล่มต้องตรมเพราะพี่ไม่พอ จะให้เอาหน้าไปสู้แม่พ่อ แล้วแหลงต่อว่าพันพรือ ถึงกลางธันวา วันนัดพบหน้าสถานีรถไฟ หนุ่ยแสนดีใจ ออกมาได้ตั้งแต่หัวเช้า หิ้วเอาหนมจากมา พร้อมทั้งกับข้าว แต่ต้องตะลึงทรุดลงคุกเข่า หัวใจมันร้าว เหม็ดแรงยืนไม่ไหว * เธอคนนั้นเป็นใคร เล่าไซร้แนบชิดติดกายพี่พันนั้น มาควงแขนกันให้แล เทคแคร์เอาอกเอาใจ นี่หนุ่ยฝันไปใช่หม้ายพี่บ่าว แหล่นเอาสาวหลบมาเหยียบใจ คำสัญญามันหมดความหมาย ตั้งแต่เมื่อใด.. ถ้าพี่เหม็ดใจ เล่าไซร้ไม่บอก มาหลอกให้รอ ไม่ยอมติดต่อ วิวาห์ล่มต้องตรมเพราะพี่ไม่พอ จะให้เอาหน้าไปสู้แม่พ่อ แล้วแหลงต่อว่าพันพรือ.. จะให้เอาหน้าไปสู้แม่พ่อ แล้วแหลงต่อว่าพันพรือ..