เหนื่อย

เหนื่อย.. มันทรมานยิ่งรอยิ่งนานยิ่งเหนื่อย ทำแล้วทุกทาง ทำแล้วทุกทางยัง เหนื่อยกาย ไม่เท่าไหร่ แต่เหนื่อยใจ มันเจ็บจนเกินทนไหว เพราะใจของฉันมันยังคง เหนื่อย.. จิตใจเลื่อนลอย เฝ้ารอเฝ้าคอยเรื่อยเปื่อย ยังหวังลมๆ แล้งๆ จะมีใครช่วย ให้ลืมมันไป.. ให้ลืมมันไป.. เพราะมันเจ็บเกินทนไหว ฉันเพียงอยากขอ.. กำลังใจหน่อยได้ไหม ฉันใกล้เดินต่อไม่ไหว มันเหนื่อยจนเกินแบกรับลำพัง ตอนนี้.. ฉันควรเดินต่อดีไหม และควรเดินไปทางไหน ต้องทนอีกนานแค่ไหนใจจะหาย เหนื่อย.. อยากร้องระบาย อยากร้องให้คลายความโศก อยากทิ้งเรื่องราวเลวร้ายทิ้งทุกข์ทิ้งโลก ทิ้งไปให้ไกล.. หนีไปให้ไกล.. แต่มันคงไม่มีใคร.. จะหลีกความจริงเรื่องมีน้ำตาได้พ้น ขอ.. กำลังใจหน่อยได้ไหม ฉันใกล้เดินต่อไม่ไหว มันเหนื่อยจนเกินแบกรับลำพัง ตอนนี้.. ฉันควรเดินต่อดีไหม และควรเดินไปทางไหน ต้องทนอีกนานแค่ไหนฉันเพียงอยาก ขอ.. กำลังใจหน่อยได้ไหม ฉันใกล้เดินต่อไม่ไหว มันเหนื่อยจนเกินแบกรับลำพัง ตอนนี้.. ฉันควรเดินต่อดีไหม จุดจบมันอยู่ที่ไหน ต้องทำไง และต้องทนต่อไปอย่างนี้ อีกนานเท่าไหร่ กำลังใจมันเหือดหาย ไม่มีอยู่แล้ว กำลังจะมีชีวิต ไม่มีเหลืออยู่