//
ชีวิตลูกจ้าง.. มันก็มีแค่นี้แหละพี่น้อง ตื่นตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง รีบลุกรีบล้างหน้าไปทำงาน ค่าแรงที่ได้ก็เท่าเดิมทุกวัน แต่ความฝันมันแพงขึ้นทุกปี ทำโอทีจนแทบไม่มีแรง แลกเงินแดงๆ กับเวลาชีวิตนี้ บางคำจากนายยังติดอยู่ในใจดี ถ้าไม่ไหวก็ไป ฟังแล้วมันจุกข้างใน ก็อยากจะพัก แต่ภาระมันไม่พัก ก็อยากจะรักตัวเองบ้างเหมือนกัน * เหนื่อยเพื่อใคร ถามใจตัวเองทุกวัน ทำแทบตาย สุดท้ายก็แค่พออยู่พอกิน ชีวิตลูกจ้างมันเลือกอะไร ได้จริงๆ นอกจากกัดฟัน แล้วเดินต่อไป.. เหนื่อยก็ต้องทน จนกว่าจะหมดลมหายใจ คำว่าสบาย มันไกลเกินเอื้อมใช่ไหม ถ้าล้มวันนี้ พรุ่งนี้ใครจะเลี้ยง คนในบ้านเรา เลยต้องทน ทั้งที่ใจมันพัง เห็นนายขับรถคันใหม่ทุกปี แต่เรายังผ่อนหนี้ไม่หมดสักที เงินเดือนขึ้นนิดเดียวมันแค่ปลอบใจ แต่ค่าครองชีพมันไม่เคยปราณี บางครั้งก็คิดอยากเดินออกไป ทิ้งทุกอย่างไว้แล้วเริ่มใหม่อีกที แต่หันไปมองหน้าคนที่บ้านเรานี้ มันหนีไม่ได้ ก็ต้องสู้ต่อไป เก็บน้ำตาไว้ไม่ให้ใครได้เห็น คนอย่างเรามันต้องเข้มแข็ง * เหนื่อยเพื่อใคร ถามใจตัวเองทุกวัน ทำแทบตาย สุดท้ายก็แค่พออยู่พอกิน ชีวิตลูกจ้างมันเลือกอะไร ได้จริงๆ นอกจากกัดฟัน แล้วเดินต่อไป.. เหนื่อยก็ต้องทน จนกว่าจะหมดลมหายใจ คำว่าสบาย มันไกลเกินเอื้อมใช่ไหม ถ้าล้มวันนี้ พรุ่งนี้ใครจะเลี้ยง คนในบ้านเรา เลยต้องทน ทั้งที่ใจมันพัง ไม่ได้อยากรวยแค่พออยู่พอกิน ไม่ได้อยากบิน แค่ยืนให้ไหว ลูกน้องคนหนึ่ง ก็มีหัวใจ ไม่ใช่เครื่องจักรที่สั่งแล้วทำ * เหนื่อยเพื่อใคร ให้ตะโกนออกมาดังๆ ถ้ายังมีแรง ก็ต้องเดินต่อไป ชีวิตลูกจ้าง ถึงมันจะโหดร้าย แต่หัวใจ มันยังไม่ยอมแพ้.. เหนื่อยแค่ไหน (เหนื่อยแค่ไหน) ก็ต้องไหว (ก็ต้องไหว) เพราะคนข้างหลัง เขารอเราอยู่.. ชีวิตลูกจ้าง.. มันก็มีแค่นี้แหละพี่น้อง