* ที่ใจร้ายเพราะว่ามีเหตุผล ตอนกูโดนทำร้ายไม่เห็นว่ามีใครสน กัดฟันอดทน จนหัวใจกูด้านชา เรื่องราวหล่อหลอม จนกูกลายเป็นเหล็กหนา.. เป็นเพียงมนุษย์ บนโลกสีเทา จะเอาอะไรนักหนาจากฉัน โอ้เพื่อนเอ๋ย เอาไงก็เอา แต่สุดท้ายเป็นเราที่โดนหักหลัง ท่องโลกใหญ่ อย่างเดียวดาย หาใคร สักคน ไม่มี เรื่องเลวร้าย หลอมหล่อ ก่อตัวจนกูไม่กลัวสิ่งใด * ที่ใจร้ายเพราะว่ามีเหตุผล ตอนกูโดนทำร้ายไม่เห็นว่ามีใครสน กัดฟันอดทน จนหัวใจกูด้านชา เรื่องราวหล่อหลอม จนกูกลายเป็นเหล็กหนา.. กูจำเป็นต้องร้ายกาจ เพราะกูโดนทำร้ายก่อน หมดความหมายก็ตีจาก กูเลยยอมหักไม่ยอมงอ มันมีเหตุผลทุกการกระทำ แต่มีกี่คนที่พร้อมจะฟัง ที่กูไม่พูดไม่ใช่ไม่ช้ำ พวกกันเขาไม่ทำแบบนั้น กูไม่ใช่เทวดาสิบนิ้วพนมเอ่ยวาจา ไม่เคยเบียดเบียนใคร ขอแค่มึงอย่ามาระราน ครั้งเดียวเสี้ยววิที่ฉุนเฉียว เขี้ยวเล็บและง้าวเงี้ยว พร้อมเลี้ยวเกี่ยวคอพวกใจหมา ฆ่าได้แต่อย่าหยามถามได้แต่อย่าถ่อย ร้อยพ่อพันแม่มึงอย่าทำแกล้งว่าคิดน้อย รู้ตัวดีว่าใครดีใครร้าย บุญคุณต้องทดแทน แต่แผลเดียวกูจะจำจนตาย ไม่มีทางให้ย้อนคืน การกระทำไม่หวนกลับ จงเตรียมตัวรอรับกรรม ตัวคนเดียวไม่เคยหวั่นไหว แม้เพียงครู่เดียว เหนื่อยล้าซีดเซียว ไม่นานก็หาย.. ก็หาย.. * ที่ใจร้ายเพราะว่ามีเหตุผล ตอนกูโดนทำร้ายไม่เห็นว่ามีใครสน กัดฟันอดทน จนหัวใจกูด้านชา เรื่องราวหล่อหลอม จนกูกลายเป็นเหล็กหนา.. กูจำเป็นต้องร้ายกาจ เพราะกูโดนทำร้ายก่อน หมดความหมายก็ตีจาก กูเลยยอมหักไม่ยอมงอ มันมีเหตุผลทุกการกระทำ แต่มีกี่คนที่พร้อมจะฟัง ที่กูไม่พูดไม่ใช่ไม่ช้ำ พวกกันเขาไม่ทำแบบนั้น