เสียสาว

เสียดายความสาวที่อยู่มานาน เสียดายวันวานไม่น่าทำเลย กี่คน กี่หน ที่เขาหมางเมิน กี่ใจ กี่ใคร ยอมทุกข์ยอมทน ใยน้องมาตรอมตรม ซมซานจากบ้านดอยไกล เสียดายความรักที่อยู่มานาน เสียดายนงคราญไม่น่าทำกัน จากไป จากไกล เหลือเพียงสายลม อย่าหวัง จากคืนที่เคยรื่นรมย์ ความสาวเหน็บหนาวระบบ หมักหมมในเมืองโส มม * ดอก.. บัวตองในบึงคาวกาม น้องนางหนีตาม ชายไปเพราะเหตุเดียงสา ฟัง.. คำคน กลเล่ห์มายา เหตุไร้เดียงสา ชินชาจนเกินเสียใจ ** เสียงคนประฌามกลิ่นสาบโลกีย์ สังคมแสงสีชี้ชวนอ่อนไหว ข่มใจ บอกใคร เหมือนไม่รับฟัง โธ่เอ๋ย ความสาวยับเยินสูญพัง สังคมชิงชัง ปลิวลอยจากดงดอยไกล ( ซ้ำ * , ** )