C#mB|G#m|F#mG#m|C#m
ได้ยินเสียงแคนC#m
ดังลอยแล่นมาจากแมนEชั่น
ไผน้อพักอยู่หม่องนั่นC#m
คนไกลบ้านคือเฮาบ่น้อG#m.. C#m
ทำนองลายล่องลายเศร้าF#m
ฟังแล้วเหงาC#mคึดฮอดแม่พ่อF#m
สะกิดEใจให้คึดพ้อC#m
หลายสิ่งที่รอBอยู่ในความG#mจำ
นับแต่ความจนC#m
พาดิ้นรนเป็นคนไกลถิ่นE
ความทุกข์บีบให้ต้องดิ้นC#m
ยากงานบ่เซาแต่เช้าฮอดG#mค่ำ.. C#m
มาไกลหลายปีติดต่อF#m
อยู่ กทม. C#mบ่ได้ฟังC#mลำ
คืนนี้เEหมือนแคนไถ่ถามC#m
ว่าลืมทางBเมือบ้านแล้วEไป่
แม่นผู้ใด๋เBป็นคนG#mเป่าแคนกะส่างC#m
แต่คนหลอยฟังC#m มันช่างมีแฮงใจหลายE G#m
คนอยู่แมนชั่นF#mยังเป่าแคนหวานC#m
ซ้ำบ่ย่านF#mอาย
ยืนยันEว่าเจ้าของเป็นไผ C#m
ออนซอนน้ำใจเF#จ้าของเสียงBแคน G#m
ลายสุดสะแนนC#m
เสียงแคนแล่นจากแมนEชั่น
หล่อเลี้ยงคนเหงาไกล C#m
บ้านสู้เพื่อฝันบนทางยากG#mแสน.. C#m
ให้แน่นเหนียวคือปั้นF#mข้าว
คนบ้านเฮาC#mฮักกันมั่นแก่นF#m
เป่าอีกEแนเด้อหมอแคนC#m
ช่วยเป็นตัวแทนBกล่อมใจไEกลบ้าน
C#m|C#m|C#m|C#m
ลายสุดสะแนนC#m
เสียงแคนแล่นจากแมนEชั่น
หล่อเลี้ยงคนเหงาไกล C#m
บ้านสู้เพื่อฝันบนทางยากG#mแสน.. C#m
ให้แน่นเหนียวคือปั้นF#mข้าว
คนบ้านเฮาC#mฮักกันมั่นแก่นF#m
เป่าอีกEแนเด้อหมอแคนC#m
ช่วยเป็นตัวแทนBกล่อมใจไEกลบ้าน
G#m|C#m|F#mG#m|C#m
