เสียงแคนจากแมนชั่น ไหมไทย ใจตะวัน

ได้ยินเสียงแคนC#m

ดังลอยแล่นมาจากแมนEชั่น

ไผน้อพักอยู่หม่องนั่นC#m

คนไกลบ้านคือเฮาบ่น้อG#m.. C#m

ทำนองลายล่องลายเศร้าF#m

ฟังแล้วเหงาC#mคึดฮอดแม่พ่อF#m

สะกิดEใจให้คึดพ้อC#m

หลายสิ่งที่รอBอยู่ในความG#mจำ

นับแต่ความจนC#m

พาดิ้นรนเป็นคนไกลถิ่นE

ความทุกข์บีบให้ต้องดิ้นC#m

ยากงานบ่เซาแต่เช้าฮอดG#mค่ำ.. C#m

มาไกลหลายปีติดต่อF#m

อยู่ กทม. C#mบ่ได้ฟังC#mลำ

คืนนี้เEหมือนแคนไถ่ถามC#m

ว่าลืมทางBเมือบ้านแล้วEไป่

แม่นผู้ใด๋Bเป็นคนG#mเป่าแคนกะส่างC#m

แต่คนหลอยฟังC#m มันช่างมีแฮงใจหลายE G#m

คนอยู่แมนชั่นF#mยังเป่าแคนหวานC#m

ซ้ำบ่ย่านF#mอาย

ยืนยันEว่าเจ้าของเป็นไผ C#m

ออนซอนน้ำใจเF#จ้าของเสียงBแคน G#m

ลายสุดสะแนนC#m

เสียงแคนแล่นจากแมนEชั่น

หล่อเลี้ยงคนเหงาไกล C#m

บ้านสู้เพื่อฝันบนทางยากG#mแสน.. C#m

ให้แน่นเหนียวคือปั้นF#mข้าว

คนบ้านเฮาC#mฮักกันมั่นแก่นF#m

เป่าอีกEแนเด้อหมอแคนC#m

ช่วยเป็นตัวแทนBกล่อมใจไEกลบ้าน

ลายสุดสะแนนC#m

เสียงแคนแล่นจากแมนEชั่น

หล่อเลี้ยงคนเหงาไกล C#m

บ้านสู้เพื่อฝันบนทางยากG#mแสน.. C#m

ให้แน่นเหนียวคือปั้นF#mข้าว

คนบ้านเฮาC#mฮักกันมั่นแก่นF#m

เป่าอีกEแนเด้อหมอแคนC#m

ช่วยเป็นตัวแทนBกล่อมใจไEกลบ้าน