//
ขุนแจ่มแห่งแดน ป่าสน ฉันได้เยือนมาครั้งหนึ่ง ติดตรึงหัวใจ.. คนึง ห้วยหุบเขา น้ำลำธารใสสะอาด ต้นตึงต้นสนตระหง่าน สลับกันแทรกซ้อน โอ้.. ภุมรินเจ้าเอ๋ย ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร แรงลมโบกโบยใบสน เสียงอู้เหมือนเธอเรียกหา ฉงนแหงนมอง หาเธอ ดวงกมล ปลื้มเปรมปรีดิ์ได้พบเธอ เหมือนฝันตื่นขึ้นมลาย ไปกับสายลมพา โอ้.. ภุมรินเจ้าเอ๋ย ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร ยามเย็นอิดโอยโรยแรง เหลียวหลังนั่งลงพักกาย เหม่อมองเห็นดอย ลับตา จิตถวิล รู้ไหมใจฉันเรียกเธอ สักวันคงได้พบเจอ มูเส่คีบนดอย โอ้.. ภุมรินเจ้าเอ๋ย ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร โอ้.. ภุมรินเจ้าเอ๋ย ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร ดอมดมพฤกษา ตามพนาบรรพตลำธาร