เลิกเป็นคนรักของคนร้าย

คำหวังดีของคนที่รัก ไม่เคยถูกฟัง แต่คำหวังลวง ของคนที่หวังร้าย.. เธอได้ยิน คำเทวดาขี้ตั๋ว ม่วนกั่วคำคนเดินดิน คันว่าน้ำตาบ่ริน สิได้ยินบ่ เจ็บแปะตายแพ้คนที่ร้าย พ่ายความไม่รัก ดอกหญ้าถืกเด็ด ถืกเฮ็ดให้ฮักรักกำมะลอ เขาย้องว่าเป็นนางฟ้า เจ้ากะเสินเพลินคำเยินยอ เขาลวงเขาล่อ เขาพอแล้วเขาก็หัก * เลิกเป็นคนรักของคนร้าย เลิกเป็นคนร้ายของคนรัก คืนมาเป็นคนฮัก ของคนที่รัก รักเธอ คนรักไม่ร้าย คนร้ายไม่รัก เธอจะรักใครก็ใจของเธอ แต่ก้อนขี้ดินยังถ่าเสมอ เธอบ่ต้องอาย ถิ่มคำว่านางฟ้าลงมา เป็นหญ้าดอกเดิม ดินบ่ซ้ำเติม มีแต่สิฮัก ฮักเธอจนตาย ไผว่านางฟ้าปีกหัก อ้ายสิฮักสิดามด้วยใจ คนฮ่ายบ่ฮัก คนฮักบ่ฮ่าย อย่าอายที่สิฮัก * เลิกเป็นคนรักของคนร้าย เลิกเป็นคนร้ายของคนรัก คืนมาเป็นคนฮัก ของคนที่รัก รักเธอ คนรักไม่ร้าย คนร้ายไม่รัก เธอจะรักใครก็ใจของเธอ แต่ก้อนขี้ดินยังถ่าเสมอ เธอบ่ต้องอาย ถิ่มคำว่านางฟ้าลงมา เป็นหญ้าดอกเดิม ดินบ่ซ้ำเติม มีแต่สิฮัก ฮักเธอจนตาย ไผว่านางฟ้าปีกหัก อ้ายสิฮักสิดามด้วยใจ คนฮ่ายบ่ฮัก คนฮักบ่ฮ่าย อย่าอายที่สิฮัก คนฮักบ่ฮ่าย คนฮ่ายบ่ฮัก เจ้าสิฮักบ่ คนฮักบ่ฮ่าย คนฮ่ายบ่ฮัก เจ้าสิฮักบ่