เรือลำน้อย

กลางทะเลที่เคว้งและคว้างช่างกว้างใหญ่ เรือลำหนึ่งยังลอยโดยไร้ซึ่งจุดหมาย ฝั่งที่ฝันนั้นคงจะไป ไม่ไหว วันเวลาก็พาใจคนไม่เหมือนเดิม คำว่ารักที่มีไม่พออีกต่อไป เรือลำน้อยล่องลอยไม่เคย ไปไหน ถูกอยู่แล้วที่เธอนั้นต้องเปลี่ยนไป * ได้โปรดอย่าลังเล ให้โอกาสเธอ ได้ไปหาหนทางที่มันสดใส ส่งเธอด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะพบใคร คนที่เขาจะพาเธอไปฝั่งนั้น สุดปลายฟ้าที่เธอได้เคยใฝ่ฝัน ฉันพาไปไม่ไหว มองเธอเดินไปไกลจนมันก็ลับตา มองตัวเองบางทีก็ได้แต่ผิดหวัง ขอบคุณนะที่เธอได้เคย ร่วมทาง วันเวลาก็พาใจคนไม่เหมือนเดิม คำว่ารักที่มีไม่พออีกต่อไป เรือลำน้อยล่องลอยไม่เคยไปไหน ที่สุดแล้วต้องยอมให้เธอจากไป * ได้โปรดอย่าลังเล ให้โอกาสเธอ ได้ไปหาหนทางที่มันสดใส ส่งเธอด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะพบใคร คนที่เขาจะพาเธอไปฝั่งนั้น สุดปลายฟ้าที่เธอได้เคยใฝ่ฝัน ฉันพาไปไม่ไหว * ได้โปรดอย่าลังเล ให้โอกาสเธอ ได้ไปหาหนทางที่มันสดใส ส่งเธอด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะพบใคร คนที่เขาจะพาเธอไปฝั่งนั้น สุดปลายฟ้าที่เธอได้เคยใฝ่ฝัน ฉันพาไปไม่ไหว ฉันพาไปไม่ไหว