เมื่อไม่มีเธอ(ในวันที่ฟ้าสีเทา)

รู้ทันทีว่าทรมาน มันอาการเป็นเช่นไร ก็เมื่อวันที่เธอ จากกันไปไม่ย้อนมา ไม่คิดเลยวันหนึ่งคำว่าเรา จะลงเอยด้วยน้ำตา อยากพูดคำว่าลา ก็สายไป * ทุกคืนหลับยังไม่ลง เฝ้าแต่คิดถึงเธอเสมอ ไม่มีสิทธิ์ได้พบเจอ จบไปแล้วต้องยอมเข้าใจ เหมือนทุกสิ่งถูกสร้างมา จบด้วยการจากลา เหมือนโชคชะตา กำหนดไว้.. * ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดี ชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรี่ยวแรง ไม่มีแสงส่องใจ เหมือนตัวคนเดียว.. หลายคนที่เคยเดินเข้ามา แล้วก็ลาลับหายไป แต่แปลกตรงที่ใจ ยังไม่ลืมเธอสักที แค่เสี้ยวเวลาพาเราจากกัน ความเป็นจริงไม่ปรานี ไม่มีวันพรุ่งนี้ ให้รักเธอ.. ทุกคืนหลับยังไม่ลง เฝ้าแต่คิดถึงเธอเสมอ ไม่มีสิทธิ์ได้พบเจอ จบไปแล้วต้องยอมเข้าใจ เหมือนทุกสิ่งถูกสร้างมา จบด้วยการจากลา เหมือนโชคชะตา กำหนดไว้.. * ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดี ชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรี่ยวแรง ไม่มีแสงส่องใจ เหมือนตัวคนเดียว.. เหมือนทุกสิ่งถูกสร้างมา จบด้วยการจากลา เหมือนโชคชะตา กำหนดไว้.. * ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดี ชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรี่ยวแรง ไม่มีแสงส่องใจ * ในวันที่ฟ้ามีเพียงแค่สีเทา ความเหงามันกินในใจ โลกใบเดิมมันกว้างเกินไป เมื่อไม่มีเธอ ก็ยังไม่รู้จะไปทางไหนดี ชีวิตที่มันขาดเธอ มันหมดเรี่ยวแรง ไม่มีแสงส่องใจ เหมือนตัวคนเดียว.. มันหมดเรี่ยวแรง ไม่มีแสงส่องใจ เมื่อไม่มีเธอ..