เราเคยเกลียดกัน เมื่อตอนเราเป็นนักเรียน และยังเคยมีเรื่องกันไว้ เราเคยโกรธกัน เมื่อเจอกันในชั้นเรียน ไม่เคยยอมฟังผู้ใด ไม่เคยยอมให้กัน ชอบทะเลาะมีเรื่องกันทุกที จะเป็นไงก็ช่างมัน แต่จะให้ยอมแพ้เป็นไม่มี พอเราเติบโต กลับเปลี่ยนแปลงความคิดเดิม และเราลืม ที่ทำกันไว้ ทำความเข้าใจ ไม่ให้ใครมาซ้ำเติม จูงมือพากันก้าวไป หนักใจเราช่วยกัน หากปัญหามีอยู่ เราไม่กลัว หากว่าเราจะช่วยกัน ไม่มีวันความหวังจะมืดมัว * เพื่อนไม่เคย ไม่เคยทิ้งกัน ไม่ว่าความฝัน นั้นจะไกลสักเท่าไร จะหกล้ม ซมซานเมื่อใด เพื่อนจะปลอบใจ ไม่มีคนที่จะรู้ใจ ไม่มีใครรักและตามใจเหมือนเพื่อนเก่า จะทำไงตามใจแต่เรา (เพื่อนเรารักจริง)(เพื่อนเราเข้าใจ) จะมีกี่คน ที่จะเคยมีเพื่อนดี และให้เรา ทำตามความฝัน จะมีกี่คน ที่เต็มใจจะร่วมทาง และเข้าใจ ในความสำคัญ ยิ่งที่ยิ่งผูกพัน เพื่อนเท่านั้นจะอยู่กันเรื่อยไป เพื่อนเป็นไงก็เป็นกัน กอดคอกัน เอาไว้จนวันตาย ( ซ้ำ * ) จะทำไง ตามใจแต่เรา เพื่อนเรารักจริง