เผลอไป

( 2 Times ) ดึกแล้วเราก็ยังไม่กลับ นอนเราก็นอนไม่หลับ เกือบจะเวลาเช้า ในคืนที่เหน็บหนาว คุยกันถึงเรื่องเก่าๆ วันที่เราไม่เหลือใคร เย็นมือคล้ายๆ มันสั่น มองเธอแล้วใจยังหวั่น กอดซักทีได้ไหม แต่ก็ข่มใจไว้ ความจริงฉันคงไม่กล้า ปล่อยให้มันผ่านพ้นไป.. โนว.. และช่วงเวลา ไม่รู้อะไร ที่มากดดันให้ฉันได้ เฉลยในใจไม่กล้าจะเอ่ย ให้ฉันได้พูดไปอย่างนั้น * ว่าฉันนั้นรักเธอ ก็ปากมันเผลอไป อยู่ในเวลาที่สองเราอ่อนไหว ได้ตัดสินใจพูดคำว่ารัก ฮ่า ฮา.. และฉันไม่รู้ตัว ได้แต่ยอมรับมัน เก็บคำบางคำซ่อนไว้ว่าใจฉัน นั้นรักเธอ.. ฉันเผลอออกไป ( 2 Times ) ต่อให้มองเธอเท่าไหร่ไม่เบื่อ คุยกันเหมือนเราเป็นเพื่อน กอดสักทีได้ไหม แต่ก็ข่มใจไว้ เอาจริงๆ ฉันคงไม่กล้า ปล่อยให้มันผ่านไป.. โนว. และช่วงเวลา ไม่รู้อะไร ที่มากดดันให้ฉันได้ เฉลยในใจไม่กล้าจะเอ่ย ให้ฉันได้พูดไปอย่างนั้น * เพราะฉันนั้นรักเธอ ก็ปากมันเผลอไป อยู่ในเวลาที่สองเราอ่อนไหว ได้ตัดสินใจพูดคำว่ารัก ฮ่า ฮา.. และฉันไม่รู้ตัว ได้แต่ยอมรับมัน เก็บคำบางคำซ่อนไว้ว่าใจฉัน นั้นรักเธอ.. ฉันเผลอออกไป เพราะฉันนั้นรักเธอ จนหมดทั้งหัวใจ หากเพียงเธอลอง ฉันพร้อมจะเปลี่ยนไป มาเปลี่ยนหัวใจด้วยคำว่ารัก ฮ้า ฮา และฉันก็รู้ตัว หากเธอยอมรับมัน เปลี่ยนวงดนตรีที่มีให้แก่กัน ว่ารักเธอ และฉันก็เผลออีกครั้ง ฮา.. ฉันรักเธอ.. ฉันเผลอออกไป