Em|C|Am|Em
AmBm|Em|AmBm|Em
ความฮักEmที่สมหวังD
ยกให้เจ้าCทุกอย่างน้องหล่าEm
อกหักEm ถืกถิ่มป๋าD
น้ำตาCมันเหมาะแล้วล่ะกับอ้ายD
มื้อแต่งEm มีหยังให้ส่อยD
บอกอ้ายเด้อBm บ่ต้องเกรงEmใจ
ให้อ้ายDได้เฮ็ดเพื่อเจ้าเทือBmสุดท้าย
สำหรับความCเสียใจ อ้ายบ่เป็นหยังดอกDนะ
* เป็นเกียรติหลายCที่อ้ายได้อกหักD
เป็นเกียรติคักBmที่เคยฮักกันสุดหัวEmใจ D
ถึงแม้บ่Cอาจพาไปเจ้าฮอดDจุดหมาย
สิหมายชาติไว้ว่Bmาเคยฮักน้องหล่า
คันแมนตายCกะตาหลับแล้วD
คนผู้ฮ้ายBmอยู่แต่ไฮ่อยู่แต่นาEm
ดีใจนำAmคัก ถึงบ่อาจห้ามBmน้ำตา
กะให้ถือCสาว่า เป็นน้ำสังข์หลั่งรดจากใจอ้ายD
ฮักเขาEm แพงเขาD
หนักหรือเบาCให้เจ้าก้าวผ่านEm
เบิ่งกันEm แยงกันD
ทำหน้าที่ฮัCกกันหลายหลายD
มื้อใด๋อEmยากกินข้าวป่าD
กะจั่งพาBmเขามายามอ้ายEm
ฮักแพงDคือเก่า บ่ว่าฐาBmนะใด๋
อ้ายกะCคืออ้าย เต็มใจเสมอมาD
* เป็นเกียรติหลายCที่อ้ายได้อกหักD
เป็นเกียรติคักBmที่เคยฮักกันสุดหัวEmใจ D
ถึงแม้บ่Cอาจพาไปเจ้าฮอดDจุดหมาย
สิหมายชาติไว้ว่Bmาเคยฮักน้องหล่า
คันแมนตายCกะตาหลับแล้วD
คนผู้ฮ้ายBmอยู่แต่ไฮ่อยู่แต่นาEm
ดีใจนำAmคัก ถึงบ่อาจห้ามBmน้ำตา
กะให้ถือCสาว่า เป็นน้ำสังข์หลั่งรดจากใจอ้ายD
โอ.C. Dดีใจนำเด้อน้องEmหล่า
โอ.C. Dอ้ายดีใจนำเด้อG
CD|BmEm|C|D
* เป็นเกียรติหลายCที่อ้ายได้อกหักD
เป็นเกียรติคักBmที่เคยฮักกันสุดหัวEmใจ
ถึงแม้บ่Cอาจพาไปเจ้าฮอดDจุดหมาย
สิหมายชาติไว้ว่Gาเคยฮักน้องหล่า
คันแมนตายCกะตาหลับแล้วD
คนผู้ฮ้ายBmอยู่แต่ไฮ่อยู่แต่นา D
ดีใจนำAmคัก ถึงบ่อาจห้ามBmน้ำตา
กะให้ถือCสาว่า เป็นน้ำสังข์หลั่งรดจากใจอ้ายD
* เป็นเกียรติหลายCที่อ้ายได้อกหักD
เป็นเกียรติคักBmที่เคยฮักกันสุดหัวEmใจ
ถึงแม้นCบ่อาจพาไปเจ้าฮอดDจุดหมาย
สิหมายชาติไว้ว่Bmาเคยฮักน้องหล่า
คันแมนตายCกะตาหลับแล้วD
คนผู้ฮ้ายBmอยู่แต่ไฮ่อยู่แต่นาEm
ดีใจนำAmคัก ถึงบ่อาจห้ามBmน้ำตา
กะให้ถือCสาว่า เป็นน้ำสังข์หลั่งรดจากใจอ้ายD
ดีใจนำAmคัก ถึงบ่อาจห้ามBmน้ำตา
กะให้ถือCสาว่า ฮือ.. ฮือD
เป็นน้ำสังข์หลั่งรดจากใจอ้ายEm
ฮักแพงAmคือเก่า บ่ว่าสถานะใด๋ D
อ้ายกะคืออ้ายC.. Dเต็มใจเสมอมา
Em|C|Am|Em
