GD/F#|EmBm
CBm|AmD
ฮู้บ่Gว่าเจ้าเว้าอิหยังออกมาBm
ฮู้บ่Emว่าเจ้าเผลอเว้าหยังออกไป Bm
ฮู้บ่Cคำเว้ามันทำร้ายBm
เฮ็ดให้คAmนๆ หนึ่งต้องมีน้ำDตา
คำว่าฮักGอ้ายลืมมันไปแล้วบ่ Bm
คำว่าฮักEmที่อ้ายเป็นคนมอบBmให้
มื้อCนี้อ้ายคือลืมมันได้ Bm
เบิ่ดฮักCสิถิ่มกันง่ายๆ ซั่นติ?D
* เป็นตาซังเนาะคำเว้าG ว่าเฮาไปกันบ่ได้ Bm
แต่กี้แต่ก่อนEmแม่นไผล่ะบอกฮักBm
เฮ็ดคือจังมันง่ายC เป็นตาซังคักBm
บอกว่าเซาฮักAm อ้ายเว้าได้จังใด๋ D
ไสว่าตำอิดG ไสว่าอ้ายเป็นคนแรกBm
และเป็นคนเดียวEmที่เจ้าสิฮักตลอดไป Bm
อ้ายคือถอดคำCเว้า ไล่น้องออกจากใจ Bm
เว้ามาได้จั่งAmใด๋.. Dเป็นตาซังคัก
GD/F#|EmD
CBm|AmD
GBm|EmBm
CBm|AmD
* เป็นตาซังเนาะคำเว้าG ว่าเฮาไปกันบ่ได้ Bm
แต่กี้แต่ก่อนEmแม่นไผล่ะบอกฮักBm
เฮ็ดคือจังมันง่ายC เป็นตาซังคักBm
บอกว่าเซาฮักAm อ้ายเว้าได้จังใด๋ D
ไสว่าตำอิดG ไสว่าอ้ายเป็นคนแรกBm
และเป็นคนเดียวEmที่เจ้าสิฮักตลอดไป D
อ้ายคือถอดคำCเว้า ไล่น้องออกจากใจ Bm
เว้ามาได้จังใด๋.Am. D
* เป็นตาซังเนาะคำเว้าG ว่าเฮาไปกันบ่ได้ D/F#
แต่กี้แต่ก่อนEmแม่นไผล่ะบอกฮักD
เฮ็ดคือจังมันง่ายC เป็นตาซังคักBm
บอกว่าเซาฮักAm เจ้าเว้าได้จังใด๋ D
ไสว่าตำอิดG ไสว่าน้องเป็นคนแรกD/F#
และเป็นคนเดียวEmที่อ้ายสิฮักตลอดไป D
เจ้าคือถอดคำGเว้า ไล่อ้ายออกจากใจ Bm
เว้ามาได้จังใด๋.Am. D
เป็นตาซังคัก..
GBm|EmBm
CBm|AmD|G
