F|F|A#|A#
พยาFยามจะอยู่คนเดียวให้ไหวA#
พยายามจะอยู่ให้ได้ถ้าไม่มี Dm
เธอตรงนี้เหมือนเก่าC
ความทรงจำของเราA#
และเพลงโปรดA#mเพลงนั้น
ใช้เFวลาผ่านไปทุกวันก็เหมือนดี A#
ไม่มีใครดูออกว่าฉันยังไม่ลืมDm
แค่ทำเป็นเหมือนลืมC
แต่ในทุกค่ำคืนA#
ที่ฉันอยู่คA#mนเดียว
ในห้Dmองเดิมที่เคยAmมีเธอกับฉันA#
(โอบกอดกันตรงนั้น เต้นFรำอยู่ด้วยกันตรงนี้)
คงDmมีเหลือแค่ฉันAm
และเพลงๆ นี้ A# C
* เปิดเพลงนี้ใFห้มันดังๆ
กลบเสียงคนที่ใจพัง
จะขอA#ไม่รับรู้ทุกอย่าง
อยู่กับตัวเองDmจมในภวังค์
เปิดเพลงCเดิมไปซ้ำๆ
ให้เสียงA#ดังกว่าความเจ็บช้ำ
เก็บซ่อนDmงำทุกควาCมเสียใจ A#
ไม่ให้ใครได้ยินF
เมื่อFเสียงเพลงเริ่มบอกตัวเองว่าให้พอA#
ฉันค่อยพอและต่อจากนี้จะไม่มี Dm
แค่คืนนี้อีกคืนC ให้ใจฉันได้ลืมA#
คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง
ในห้Dmองเดิมที่เคยAmมีเธอกับฉันA#
(โอบกอดกันตรงนั้น เต้นFรำอยู่ด้วยกันตรงนี้)
คงDmมีเหลือแค่ฉันAmและเพลงๆ นี้ A# C
* เปิดเพลงนี้ใFห้มันดังๆ
กลบเสียงคนที่ใจพัง
จะขอA#ไม่รับรู้ทุกอย่าง
อยู่กับตัวเองDmจมในภวังค์
เปิดเพลงCเดิมไปซ้ำๆ
ให้เสียงA#ดังกว่าความเจ็บช้ำ
เก็บซ่อนDmงำทุกควาCมเสียใจ A#
ไม่ให้ใครได้ยินF..
ไม่ให้ใครได้ยินA#..
ไม่ให้ใครได้รู้.Dm. C A#
* เปิดเพลงนี้ใFห้มันดังๆ
(กลบเสียงคนที่ใจพัง)
(จะขอA#ไม่รับรู้ทุกอย่าง)
อยู่กับตัวเองDmจมในภวังค์
เปิดเพลงCเดิมไปซ้ำๆ
ให้เสียงA#ดังกว่าความเจ็บช้ำ
เก็บซ่อนDmมันทุกควาCมเสียใจ A#
ไม่ให้ใครได้ยิน
