เบิ้ดคำสิเว้านำ (หมดคำพูด)

แฟนผมมันขี้บ่น แฟนผมมันขี้บ่น ตื่นมามันก็บ่น ก่อนนอนมันก็บ่น ไม่รู้และไม่เข้าใจว่าทำไม เธอถึงบ่น ไอ้เราก็เป็นคนดี เธอทำกับพี่เหมือนไม่ใช้คน แฟนผมมันขี้บ่น แฟนผมมันขี้บ่น ตื่นมามันก็บ่น ก่อนนอนมันก็บ่น ไม่รู้และไม่เข้าใจว่าทำไม เธอถึงบ่น ไอ้เราก็เป็นคนดี เธอทำกับพี่เหมือนไม่ใช้คน เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ แค่ไปเที่ยวกับเพื่อนเท่านั้น ฉันนั้นก็โดน เธอเตะ (ป้าบ) ถึงฉันจะเมาแค่ไหน ก็มีแต่เธอเข้าใจบ้างเดะ (ค้าบ) ตอนจีบเธอถือดอกไม้ ตอนนี้ถือแป็ปเหล็ก (ฟ้าด) สายพันธุ์เธอดุร้าย น่ากลัวโอ้ย yes เป็ด (ก้าบ) ที่ฉันยอมไปกับเพื่อน เพราะเพื่อนฉันมันเศร้าไง ไอ้เราก็หน้าตาดี เธอหวงสามีไอ้พี่ก็เข้าใจ ไม่ได้จะหนีเที่ยว แค่แวะเยี่ยวเพื่อนมันพาไป กลับบ้านเหมือนโดนปืนจ่อ ต้องเตรียมตัวรอต้องและเตรียมใจ โชคดีที่มีเมียขาสั้น เวลาตกมันวิ่งตามไม่ทันดอก ชีวิตอ้ายคงจะสั้น ถ้าไม่ทำตามใจกัAบสิ่งที่เธอบอก ตอนโดนเธอตบเข้าเบ้า มันแสนจะเศร้าจนเลือดกำเดาออก แต่เธอก็ดีที่สุด ถึงแม้จะร้ายก็รักนะอี.. บ่น ๆ อยู่อย่างงั้น บ่น ๆ อยู่อย่างนี้ อย่ามากล่าวหา อย่ามาด่ากันอย่างเนี้ย ถ้ามึงกลัวเมียด่า ก็อย่าแชร์เพลงนี้ คำพูดแสลงหู เดียวพาหนูไปแทง.. เมียผมมันขี้บ่น เมียผมมันขี้บ่น ตื่นมามันก็บ่น ก่อนนอนมันก็บ่น ไม่รู้และไม่เข้าใจ ว่าทำไมเธอถึงบ่น ไอ้เราก็เป็นคนดี เธอทำกับพี่เหมือนไม่ใช้คน เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียผมมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ น้อย.. หงุดหงิดหรือติดไฟแดง ก็อยากให้เธอหน่ะบ่นน้อย ๆ ปวดหัวหรือปวดตรงนม ไม่สบอารมณ์ ก็จิกน้อย ๆ ลั้ลลาละบอกอโลน ทำตาโปน ๆ หน้าแบบชะม้อยยย แต่งตัวก็แบบสก๊อยยย บ่นน้อย ๆ จ่าย 5 บาท คนหรือผีถึงมีห้าปาก เสียภาพพจน์ เสือคาบดาบ โดนเมียตบจนเป็นหน้าข่าว เช้าก็บ่น.. เย็นก็บ่น.. ลากไปบ่นจนถึงผัวเก่า กูก็ทน.. กูก็ทน.. จนน้ำตาต้องเช็ดหัวเข่า ไม่ได้ตะหงิดก็ติดใจรักไปและ แรกๆอะไรก็โปรด แต่แก๊สก็หมดเหมือนไฟแช็ก จ่าบอกว่ายังงง ๆ ว่าใครเป็นโจรหรือใครแพะ แต่ที่บ่นที่ออกมาทั้งหมด แค่อยากให้รู้ว่าใจแพ้ แฟนใครแว้.. โอ้ย.. น้อ.. ชายเอ๋ย.. ชายเอ๋ย น้องกะงึด ๆ หลาย กับซุมผู้ชายบ่เอาไหน เที่ยวซุมื้อ ออกเหนือลงใต้ เวียกงานกะบ่เฮ็ดเลยบ้อพี่ชาย กลางวันน่ะมีเเต่นอน นอนกับนอน พอตกเย็นละอ้ายกะไปสัญจร ความไว้ใจหมดไปทุกตอน นางเอกแสนดีนั่นมีแค่ในละคร วันยงวันหยุดไปอยู่แต่กับเพื่อน ตอนงอนก็ไม่ง้อต้องรอจนหน้าเจื่อน ร้องไห้เสียใจน้ำตาไหลเป็นเขื่อน เธอไม่เคยมาปลอบใจหรือมานั่งอยู่เป็นเพื่อน สิบ่ให้น้อง ๆ จ่ม ๆ ได้จั่งใด๋ ตกแลงอ้ายมีนัดนำไผ หน้ามือเป็นหลังตีนบ่คือที่คุยกันไว้ เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียผมมันขี้บ่น เมียผมมันขี้บ่น ตื่นมามันก็บ่น ก่อนนอนมันก็บ่น ไม่รู้และไม่เข้าใจ ว่าทำไมเธอถึงบ่น ไอ้เราก็เป็นคนดี เธอทำกับพี่เหมือนไม่ใช้คน เมียกูมันขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียมึงก็ขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียหลวงก็ขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ เมียน้อยก็ขี้บ่น เบิ้ดคำสิเว้านำ