แฟนผมEมันขี้บ่น แฟนผมBมันขี้บ่น
ตื่นมาC#mมันก็บ่น ก่อนนอนAมันก็บ่น
ไม่รู้แEละไม่เข้าใจว่าทำไม Bเธอถึงบ่น
ไอ้เราC#mก็เป็นคนดี
เธอทำกับพี่เAหมือนไม่ใช้คน
แฟนผมEมันขี้บ่น แฟนผมBมันขี้บ่น
ตื่นมาC#mมันก็บ่น ก่อนนอนAมันก็บ่น
ไม่รู้แEละไม่เข้าใจว่าทำไม Bเธอถึงบ่น
ไอ้เราC#mก็เป็นคนดี
เธอทำกับพี่เAหมือนไม่ใช้คน
เมียผมEมันขี้บ่น เบิ้ดคำBสิเว้านำ
เมียผมC#mมันขี้บ่น เบิ้ดคำAสิเว้านำ
เมียผมEมันขี้บ่น เบิ้ดคำBสิเว้านำ
เมียผมC#mมันขี้บ่น เบิ้ดคำAสิเว้านำ E
แค่ไEปเที่ยวกับเพื่อนเท่านั้น
ฉันนั้นBก็โดน เธอเตะ (ป้าบ)
ถึงฉันC#mจะเมาแค่ไหน
ก็มีแต่เธอAเข้าใจบ้างเดะ (ค้าบ)
ตอนจีบEเธอถือดอกไม้
ตอนนี้ถืBอแป็ปเหล็ก (ฟ้าด)
สายพันธุ์C#mเธอดุร้าย
น่ากลัวAโอ้ย yes เป็ด (ก้าบ)
ที่ฉันEยอมไปกับเพื่อน
เพราะเพื่อนฉันBมันเศร้าไง
ไอ้เราC#mก็หน้าตาดี
เธอหวงสามีไAอ้พี่ก็เข้าใจ
ไม่ได้จEะหนีเที่ยว
แค่แวะเยี่ยวBเพื่อนมันพาไป
กลับบ้านC#mเหมือนโดนปืนจ่อ
ต้องเตรียมตัวรอAต้องและเตรียมใจ
โชคดีที่Eมีเมียขาสั้น
เวลาตกมันBวิ่งตามไม่ทันดอก
ชีวิตC#mอ้ายคงจะสั้น
ถ้าไม่ทำตามใจกั[]Aบสิ่งที่เธอบอก
ตอนโดนEเธอตบเข้าเบ้า
มันแสนจะเศร้าBจนเลือดกำเดาออก
แต่เธอC#mก็ดีที่สุด ถึงแม้จะร้ายAก็รักนะอี..
บ่น Eๆ อยู่อย่างงั้น บ่น Bๆ อยู่อย่างนี้
อย่าC#mมากล่าวหา อย่ามาด่าAกันอย่างเนี้ย
ถ้ามึงEกลัวเมียด่า ก็อย่าแชร์เBพลงนี้
คำพูดC#mแสลงหู เดียวพาหนูไAปแทง..
เมียผมEมันขี้บ่น เมียผมBมันขี้บ่น
ตื่นมาC#mมันก็บ่น ก่อนนอนAมันก็บ่น
ไม่รู้แEละไม่เข้าใจ ว่าทำไมเBธอถึงบ่น
ไอ้เราC#mก็เป็นคนดี
เธอทำกับพี่เAหมือนไม่ใช้คน
เมียผมEมันขี้บ่น เบิ้ดคำBสิเว้านำ
เมียผมC#mมันขี้บ่น เบิ้ดคำAสิเว้านำ
เมียผมEมันขี้บ่น เบิ้ดคำBสิเว้านำ
เมียผมC#mมันขี้บ่น เบิ้ดคำAสิเว้านำ E
น้อยE.. หงุดหงิดหรือติดไฟแดงB
ก็อยากให้เธอหน่ะบ่นน้อย C#mๆ
ปวดหัวหรือปวดตรงนมA
ไม่สบอารมณ์ ก็จิกน้อย Eๆ
ลั้ลลาละบอกอโลนB
ทำตาโปน ๆ หน้าแบบชะม้อยยC#mย
แต่งตัวก็แบบสก๊อยAยย
บ่นน้อยE ๆ จ่าย 5 บาท
คนหรือผีถึBงมีห้าปาก
เสียภาพพจC#mน์ เสือคาบดาบ
โดนเมียตบAจนเป็นหน้าข่าว
เช้าก็บ่นE.. เย็นก็บ่น..
ลากไปบ่นBจนถึงผัวเก่า
กูก็ทนC#m.. กูก็ทน..
จนน้ำตาAต้องเช็ดหัวเข่า
ไม่ได้ตะหงิดEก็ติดใจรักไปและB
แรกๆอะไรก็โปรดC#m
แต่แก๊สก็หมดเหมือนไฟแช็ก A
จ่าบอกว่ายังงงE ๆ
ว่าใครเป็นโจรหรือใครแพะB
แต่ที่บ่นที่ออกมาทั้งหมดC#m
แค่อยากให้รู้ว่าใจแพ้ Aแฟนใครแว้..
โอ้ยEm.. น้อ.. ชายเอ๋ย.. ชายเอ๋ย
น้องกะงึด Eๆ หลาย กับซุมผู้ชายB บ่เอาไหน
เที่ยวซุมื้อC#m ออกเหนือลงใต้
เวียกงานกะบ่เฮ็ดAเลยบ้อพี่ชาย
กลางวันEน่ะมีเเต่นอน นอนกับนอน
พอBตกเย็นละอ้ายกะไปสัญจร
ความไว้ใC#mจหมดไปทุกตอน
นางเอกAแสนดีนั่นมีแค่ในละคร
วันEยงวันหยุดไปอยู่แต่กับเพื่อนB
ตอนงอนก็ไม่ง้อต้องรอจนหน้าเจื่อนC#m
ร้องไห้เสียใจน้ำตาไหลเป็นเขื่อนA
เธอไม่เคยมาปลอบใจหรือมานั่งอยู่เป็นเพื่อนE
สิบ่ให้น้อง ๆ จ่ม ๆ ได้จั่งใด๋ B
ตกแลงอ้ายมีนัดนำไผ C#m
หน้ามือเป็นหลังตีนบ่คือที่คุยกันไว้ A
เบิ้ดคำสิเว้านำ
เมียผมEมันขี้บ่น เมียผมBมันขี้บ่น
ตื่นมาC#mมันก็บ่น ก่อนนอนAมันก็บ่น
ไม่รู้แEละไม่เข้าใจ ว่าทำไมเBธอถึงบ่น
ไอ้เราC#mก็เป็นคนดี
เธอทำกับพี่เAหมือนไม่ใช้คน
เมียกูมัEนขี้บ่น เบิ้ดคำBสิเว้านำ
เมียมึงC#mก็ขี้บ่น เบิ้ดคำAสิเว้านำ
เมียหลวงEก็ขี้บ่น เบิ้ดคำBสิเว้านำ
เมียน้อยC#mก็ขี้บ่น เบิ้ดคำAสิเว้านำ
E
