//
เธอแค่กอดตัวเองในวันที่ล้า ในวันที่เขาไม่สนใจ แค่บอกตัวเองว่าเธอยังไหว ว่าเธอยังมีลมหายใจ แค่ออกไปเจอผู้คนหมื่นล้าน ไปเจอกับคนมากมายที่รักเธอ เอ๊ะ! พอมาถึงวันที่เดินสะดุด น้ำตาที่ไหลก็ยากจะหยุด คงไม่มีใครห่วงเธอ จนสุดไปมากกว่าฉัน และตัวเธอเองก็น่าจะรู้ ว่าความเจ็บช้ำสักวัน จะหายไปในที่สุด อย่าให้อะไรมาฉุดรั้ง แม้ในอดีตจะพลาดพลั้ง ลองเริ่มต้นใหม่อีกสักครั้ง เรื่องราวมันอาจจะไม่ต้องพัง เหมือนกับเมื่อวันนั้น และเธอว่าไหวปะล่ะ ยังพอสู้ไหวปะล่ะ ถ้าเกิดว่าให้เราช่วยแบก แล้วเธอจะไปไหมล่ะ มันฟังอาจดูแปลกๆ เรารู้ว่าใจเธอแหลก แต่ขอได้ไหมน้ำตาที่ไหล จากนี้ต่อไปให้หยุดมันไว้ มันไม่ได้ยากเกินไป ก็ขึ้นอยู่แค่กับใจ ล้มแล้วก็ลุกและเดินต่อไป ช่วยทำให้ได้ไหมล่ะ แล้วเธอทำได้ไหมล่ะ ช่วยทำให้ได้ไหมล่ะ แล้วเธอทำได้ปะล่ะ ช่วยทำให้ได้ปะล่ะ * เธอแค่กอดตัวเองในวันที่ล้า ในวันที่เขาไม่สนใจ แค่บอกตัวเองว่าเธอยังไหว ว่าเธอยังมีลมหายใจ แค่ออกไปเจอผู้คนหมื่นล้าน ไปเจอกับคนมากมายที่รักเธอ เธอแค่ปล่อยให้ความปวดร้าว มันจางและหายไปในทุกวัน ไม่ต้องไปแคร์และไม่ต้องสน เมื่อเขาไม่คืนย้อนมา อย่ามัวฟูมฟายร้องไห้จนทรมาน มันสิ้นเปลืองน้ำตา เขา.. ไปมีชีวิตที่ดีแล้ว ไม่ต้องร้องไม่ต้องรอ จบได้แล้วผ่านไปเลย ยิ้มได้ไหมคนดี baby แล้วความสุขของเธอจะเข้ามา เพื่อลบความเจ็บ ของเรื่องราวที่เลวร้าย ตัวเธอจะเจอกับเส้นทาง ชีวิตใหม่ที่สวยงาม * เธอแค่กอดตัวเองในวันที่ล้า ในวันที่เขาไม่สนใจ แค่บอกตัวเองว่าเธอยังไหว ว่าเธอยังมีลมหายใจ แค่ออกไปเจอผู้คนหมื่นล้าน ไปเจอกับคนมากมายที่รักเธอ เธอแค่ปล่อยให้ความปวดร้าว มันจางและหายไปในทุกวัน ไม่ต้องไปแคร์และไม่ต้องสน เมื่อเขาไม่คืนย้อนมา อย่ามัวฟูมฟายร้องไห้จนทรมาน มันสิ้นเปลืองน้ำตา