//
ชีวิตที่ตัวคนเดียว ไปไหนลำพังคนเดียว ไม่ต้องข้องเกี่ยวกับใคร เคยคิดว่ามันสบาย ไม่ต้องกังวลอะไร และความเหงาก็คงไม่โหดร้าย วันนี้มันควรจะชิน แต่เหมือนมันยังได้ยิน ว่าใจ.. ทนไม่ไหว โอ๊ย.. ฉันมันประมาท เกินไป โอ๊ย.. โอย.. ฉันไม่น่าจะเดินจากเธอมาแสนไกล ถ้ารู้ว่าความเหงา มันจะกัดกินไปทั้งหัวใจ โอ้วโอ.. ถ้ารู้ว่าความอ้างว้าง มันทรมานเกินจะทนรับไหว ฉันคงไม่มาอยู่ตรงนี้คนเดียว ถ้ารู้ว่าความเปลี่ยว มันทรมานเกินจะรับได้ อยากให้เธอตรงนั้นได้ยิน ว่าฉันตรงนี้ต้องการเธอข้างกาย รอยยิ้มแววตาเดิม ๆ อาหารเมนูเดิม ๆ คอยซ้ำเติมให้ปวดใจ ไม่รู้มันเป็นอะไร ยิ่งคิดยิ่งจมลงไป คำว่าเหงาจริง ๆ มันโหดร้าย.. วันนี้มันควรจะชิน แต่ยิ่งนานยิ่งได้ยิน ว่าใจ.. ทนไม่ไหว โอ๊ย.. ฉันมันประมาท เกินไป โอ๊ย.. โอย.. ฉันไม่น่าจะเดินจากเธอมาแสนไกล ถ้ารู้ว่าความเหงา มันจะกัดกินไปทั้งหัวใจ โอ้วโอ.. ถ้ารู้ว่าความอ้างว้าง มันทรมานเกินจะทนรับไหว ฉันคงไม่มาอยู่ตรงนี้คนเดียว ถ้ารู้ว่าความเปลี่ยว มันทรมานเกินจะรับได้ อยากให้เธอตรงนั้นได้ยิน ว่าฉันตรงนี้ต้องการเธอข้างกาย ถ้ารู้ว่าความเหงา มันจะกัดกินไปทั้งหัวใจ โอ้วโอ.. ถ้ารู้ว่าความอ้างว้าง มันทรมานเกินจะทนรับไหว ฉันคงไม่มาอยู่ตรงนี้คนเดียว ถ้ารู้ว่าความเปลี่ยว มันทรมานเกินจะรับได้ อยากให้เธอตรงนั้นได้ยิน ว่าฉันตรงนี้ต้องการเธอข้างกาย
