ก็ฉันมันเป็นแค่คนรอ ที่ถูกมองเหมือนไร้ความหมาย ก็เพราะว่าเป็นเหมือนของตาย ในยามที่ไม่มีใคร ฉันก็เป็นเหมือน ๆ เทียน ถูกเก็บในลิ้นชัก เพื่อรอเรื่อยไป ถูกใช้ก็ตอนที่แสงไฟ.. ดับไป ถึงคนคือจะใช้กัน เอ้อ.. คนที่มีความสำคัญ แค่วันที่เธอเสียใจ มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่ จะเจ็บจะช้ำจะทน ถ้ายังไหว ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน ได้แค่ที่เป็นแล้วไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้ อ่า ฮ้า.. ฮ้า... แม้จะต้องเสียใจ คนที่มีความสำคัญฃ แค่วันที่เธอเสียใจ มันคงไม่มีความหมายสักเท่าไหร่ จะเจ็บจะช้ำจะทน ถ้ายังไหว ตราบจนเทียนไขนั้นจะละลายหมดลงไป จะอยู่เป็นแสงที่ส่อง แม้อาจไม่ถึงใจ แค่พอรำไรให้เธอนั้นยังมองเห็น แค่เพียงชั่วครั้งชั่วคราว เข้าใจชัดเจน ได้แค่ที่เป็นแล้วไม่ต้องหวังไปมากกว่านี้ อ่า ฮ้า.. ฮ้า... แม้จะต้องเสียใจ อ่า ฮ้า.. ฮ้า... แม้จะต้องเสียใจ อ่า ฮ้า.. ฮ้า... แม้จะต้องเสียใจ อ่า ฮ้า.. ฮ้า... แม้จะต้องเสียใจ