เด็กคนนั้น

คืนวันเปลี่ยนเวียนไป คล้ายลืมต้นไม้ที่เคยได้ปลูกไว้ ลืมร้อยยิ้มที่ไร้เดียงสา ไว้กับเด็กคนนั้น ความทรงจำเมื่อเยาว์วัย เก็บบันทึกจนกลายเป็นสีจางๆ ได้มาพบว่าเธอไม่เคย จะจากฉันไป เราเพียงซ่อนหากันอยู่ * เด็กคนเดิมคนนั้น เรานัดพบกัน อยู่ในจินตนาการ เสียงเล็กๆ ในตอนนั้น พูดคุยกับฉัน.. แล้วจากไป ใต้แสงดวงจันทร์อ่อนไหว เวลานี้ช่างไวเหลือเกิน เวลาได้พาเธอ เติบโตขึ้นไปพร้อมเรื่องราวใหม่ๆ คือเหตุผลจำเป็นที่ใคร ก็ต่างเข้าใจ เด็กคนนั้นไม่มีอีกแล้ว ความทรงจำเมื่อเยาว์วัย เก็บบันทึกจนกลายเป็นสีจางๆ ได้มาพบว่าเธอไม่เคย จะจากฉันไป เราเพียงซ่อนหากันอยู่ * ช่วงเวลาที่เรานั้น โบยบินไปด้วยกัน อยู่ในจินตนาการ ขอบฟ้าที่เคยวาดความฝัน ส่งยิ้มให้ฉัน.. แล้วจากไป ใต้แสงตะวันสดใส เวลานี้ไวเหลือเกิน * เด็กคนเดิมคนนั้น เรานัดพบกัน อยู่ในจินตนาการ เสียงเล็กๆ ในตอนนั้น พูดคุยกับฉัน.. แล้วจากไป ใต้แสงดวงจันทร์อ่อนไหว เวลานี้ช่างไวเหลือเกิน