หมายหมั้นกันว่า เสร็จไร่เสร็จนา ในปีนี้ ขอเดือนสามแล้วแต่งเดือนสี่ เห็นว่าวันดีพอมีอยู่มั้ง สินสอดพี่พร้อม ให้แม่เนื้อหอม รอบรับอยู่ที่บ้าน จะให้แม่พ่อไปจัดการ ขอน้องแต่งงานให้เสร็จเสียที ดูใจมานาน อุ้มรักจนหวาน มาเป็นแรมมปี บอกเล่าเก้าสิบ กับเพื่อนที่มี ว่าสิ้นปีนี้จะมีงานใหญ่ พี่เป็นเจ้าบ่าว ส่วนเจ้าสาวเป็นใครไม่ได้ แต่แล้วความรักมากลับกลาย เธอยื่นซองให้ เป็นการ์ดแต่งงาน * เหมือนฟ้าผ่าหมอน รับซองด้วยมือที่สั่น อยู่ๆ น้ำตาก็ไหลพลัน ตาลายมือสั่น พรือโฉ้ ว่าที่เจ้าบ่าว คำนำหน้าก็คือร้อยโท ปล่อยให้พี่ร้องให้โฮ มันเจ็บจนทนไม่ได้ ก้มลงกราบแม่ ให้แม่ไปแลวันให้ จะบวชไม่สึกไปจนตาย ไม่อยู่ให้อาย ว่าเจ้าสาว หัวใจสามศอก เหลือคืบเดียวแล้วใจพี่บ่าว ถ้าลมหายใจไม่ถึงตอเช้า งานศพพี่บ่าว ถ้าน้องไม่ว่าง.. ก็ไม่ต้องมา * เหมือนฟ้าผ่าหมอน รับซองด้วยมือที่สั่น อยู่ๆ น้ำตาก็ไหลพลัน ตาลายมือสั่น พรือโฉ้ ว่าที่เจ้าบ่าว คำนำหน้าก็คือร้อยโท ปล่อยให้พี่ร้องให้โฮ มันเจ็บจนทนไม่ได้ ก้มลงกราบแม่ ให้แม่ไปแลวันให้ จะบวชไม่สึกไปจนตาย ไม่อยู่ให้อาย ว่าเจ้าสาว หัวใจสามศอก เหลือคืบเดียวแล้วใจพี่บ่าว ถ้าลมหายใจไม่ถึงตอเช้า งานศพพี่บ่าว ถ้าน้องไม่ว่าง.. ก็ไม่ต้องมา