เจ้าข่อย

เห็นเจ้านั่งปาดเหงือแล้วคึดเหลือใจ ต้องลำบากกับอ้ายผู้ชายลุ่มๆ ดอนๆ ยามเห็นเจ้าลำบาก อ้ายน้ำตาเปียกหมอน ตากแดดฮ้อนๆ เจ้ากะบ่เคยจ่ม เจ้าบ่เคยถอยคอยสู้ไปนำกัน ทุกภาพความฝันก็ร่วมทางสร้างมา แค่เห็นฮอยยิ้ม ที่เจ้าส่งมา ก็ช่วยรักษาทุกความเหนื่อยล้า บุญผลาบ่ส่อยยู้ อดสาเอาไว้เด้อคำ ลูกผู้ซายโตดำ บ่ร่ำรวยส่ำเขา เว้าคำหวานบ่เก่ง บ่มีโมเม้นเอาใจเจ้า เสื้อผ้าเชยๆ เก่าๆ เป็นตาเจ้าอายคน * พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ กะมีความสุขได้.. คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ บุญผลาบ่ส่อยยู้ อดสาเอาไว้เด้อคำ ลูกผู้ซายโตดำ บ่ร่ำรวยส่ำเขา เว้าคำหวานบ่เก่ง บ่มีโมเม้นเอาใจเจ้า เสื้อผ้าเชยๆ เก่าๆ เป็นตาเจ้าอายคน * พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ กะมีความสุขได้.. คั่นเจ้าข่อยบ่ปล่อยมือ * พายุฝนกะหน่ำสาด แสงตะเว็นกะหน่ำเผา เห็นเพียงฮอยยิ้มเจ้า กะส่วงไข้หายเมื่อย อยู่นำกันจนแก่เฒ่า เว้านำกันอยู่อ่อมๆ บ่ต้องมีเพียบพร้อม คือเขาดอกคั่นบ่ไหว สู้ไปพอให้ม้มปาก ซามมีลมหายใจ กะมีความสุขได้.. คั่นเจ้าข่อย บ่ปล่อยมือ