เจ็บเคียมๆ

หากอ้ายฝืนบืนฮักส่ำได๋ มันกะส่ำคนตายที่หายใจอยู่ วาสนา.. สั่งให้เจ็บมาคู่กับคนผู้ฮ้าย ฝน.. บ่เคยตั้งใจสิถิ่มฟ้า ผิดกับความตั้งใจของเจ้าแท้น้อหล่า พออ้ายเบิ๊ดค่า.. กะถิ่มกัน ไสละความสำคัญในวันเก่า ไสละฮักของเฮาในคราวก่อน อ้ายคนแพ้.. ต้องดูแลแผลฮักที่หนักที่นาน อ้าย.. ต่ำต้อยด้อยเกินสิเดินเฮียงเจ้า สิเจ็บเคียมๆ เจียมใจร้องไห้เบาๆ ล้มลุกขุกเข่า อ้ายเบิ๊ดแฮงก้าวแล้วหล่า * เบิ๊ดคักเบิ๊ดแหน่น้อฮัก เจ็บแน่เจ็บคักแท้น้อหัวใจ สิเป็นสิตาย ฮักหลายแพงหลาย สุดท้ายกะลา เจ็บคักอยู่เด้ฮู้บ่ เซี่ยงไว้ไสน้อ น้ำตา.. ต่อให้พลิกแผ่นดิน หรือปิ้นฮอดแผ่นฟ้า ยังกลบเสียงน้ำตา.. บ่ได้ หากอ้ายฝืนบืนเจ็บต่อไป แม่นสิตายหรือหายใจอยู่ ฮู้ไว้เด้อ.. อ้ายกะยังฮักแฮงแพงเจ้าเบิ๊ดใจ นับ.. จากมื้อนี่อ้ายสิบ่ผ่านมา อ้ายบ่อยู่ ดูแลเจ้าของ แหน่เด้อหล่า สะอื้นฝืนคำเว้าจา อ้ายเจ็บคักอยู่เด้.. ( ซ้ำ * ) เบิ๊ดคักเบิ๊ดแหน่น้อฮัก เจ็บแน่เจ็บคักแท้น้อหัวใจ สิเป็นสิตาย ฮักหลายแพงหลาย สุดท้ายกะลา เจ็บคักอยู่เด้ฮู้บ่ เซี่ยงไว้ไสน้อ น้ำตา.. ต่อให้พลิกแผ่นดิน หรือปิ้นฮอดแผ่นฟ้า ยังกลบเสียงน้ำตา.. บ่ได้ ยอมเจ็บคักเพราะฮักฮู้บ่