เจ็บบ่พอตาย

หากว่าเหงาจังได่สิอดเอา ให้เหล้าขาวมันล้างดอกหัวใจ คันเจ้าสิไป ดึงเอาไว้จั่งไดกะบ่อยุ่ น้องอย่าฝืนหัวใจ ปล่อยมันไปตามต้องการ ให้คิดว่าความฮักเอานั้นมันบ่สำคัญ บ่ต้องเสียเวลาเเสดง บ่ต้องเเกล้งทำเป็นว่าฮักกัน ให้คิดว่าสวรรค์เพิ่นให้อยุ่นำกัน น้อสำนี้ * กะสิพยายมทำใจให้ลืมคนดี คึดเสียว่าชาตินี้ เฮาสองบ่เคยฮักกัน ** สิเอาคุมาโตงดอกน้ำตา บ่เเม่นว่าฮ้องไห้เเต่มันไหล บ่เจ็บปานได่ หากว่าเหงาจังได่สิอดเอา ให้เหล้าขาวมันล้างดอกหัวใจ คันเจ้าสิไป ดึงเอาไว้จั่งไดกะบ่อยุ่ บ่มีหยังเสียไป ร่างกายอ้ายยังครบทุกอย่าง ขาดเเต่เจ้ากะบ่เป็นหยัง ดอกเด้อ บ่ได้เพ้อบ่ได้งมงาย มันบ่ตายดอกเเค่ขาดเธอ ประสบการณ์ที่อ้ายได้เจอ มันหลายกว่านี้ ||| ( 2 Times ) ( ซ้ำ * , ** ) คันเจ้าสิไป ดึงเอาไว้จั่งไดกะบ่อยุ่