เจ็บก็ยังรัก

ก็ไม่รู้ตอนนี้ฉันเป็นอะไร ว่าทำไมในใจของฉันมันมีเเค่เธอ เหม่อลอยไม่ค่อยพูดจา ช่างทรมานเหลือเกิน เเต่ก็ไม่รู้ทำไมไม่เดินออกมาสักที คำหลอกลวงมันเดิมๆ เเต่ทำไมสมอง มันสั่งให้ฉันกลับไป กลับไปหาเธอ * เจ็บก็ยังรัก ไม่เคยเข็ดเลยสักที ดั่งคนไม่มีทางหนี ชีวิตมันผูกไว้ที่เธอ ถ้าสุดท้ายต้องนอนร้องไห้ ก็ยังจะเดินไปหาเธอ ต่อให้ฉันจะต้องเจ็บปวดที่รักเธอ เเต่ฉันก็ยอมอยู่ดี Ah ใจมันก็เจ็บทั้งคืน รู้ว่าต้องล้มแต่ยังเจ็บทั้งยืน ผมมันเด็กเปรตชั้นดี รู้ว่าต้องเจ็บแต่ไม่เข็ดสักที ใจที่มันพังใครรับผิดชอบ หวังจะได้กลายเป็นพระเอกสักซีน ขอเธอได้ไหม เพียงแค่อีกข้อ ทำฉันอีกรอบปฏิเสธฉันที แม้ว่าผมจะต้องเจ็บแต่ก็ยอมจำนน ร้องไห้เสร็จก็เก็บฟอร์มทำทรง ผมเป็นเด็กแร็พเธอก็คงจะไม่มอง I just writing my song เป็นเจ้าพ่อกลอนคำคม เปิดเพลงเศร้าแล้วนั่งมองลำโพง คิดถึงเธอทุกทีที่มองรูป รอเธอ Call my phone ใจผมมันบ้ากล้าฝ่าทอร์นาโด ผมแก้ปัญหาจากความบอบช้ำ แค่อ้าปากลองตะโกน และสุดท้ายก็ได้รู้ว่าผมรักใคร ยอมจำใจเข้าไปรักคนไม่รักจริง แม้ว่าหน้าตาผมจะไม่ชนะใจ แต่โปรดมองความรักสิ่งที่ฉันมี ผมเหมือนทหารที่ยังภักดี ร้องไห้กี่ครั้งเพื่อนช่วยนับที ผมก็แค่อยากเป็นที่พักพิง ถ้าเลิกรักเธอไม่ได้ช่วยยอมรับที * เจ็บก็ยังรัก ไม่เคยเข็ดเลยสักที ดั่งคนไม่มีทางหนี ชีวิตมันผูกไว้ที่เธอ ถ้าสุดท้ายต้องนอนร้องไห้ ก็ยังจะเดินไปหาเธอ ต่อให้ฉันจะต้องเจ็บปวดที่รักเธอ เเต่ฉันก็ยอมอยู่ดี * เจ็บก็ยังรัก ไม่เคยเข็ดเลยสักที ดั่งคนไม่มีทางหนี ชีวิตมันผูกไว้ที่เธอ ถ้าสุดท้ายต้องนอนร้องไห้ ก็ยังจะเดินไปหาเธอ ต่อให้ฉันจะต้องเจ็บปวดที่รักเธอ.. * เจ็บก็ยังรัก ไม่เคยเข็ดเลยสักที ดั่งคนไม่มีทางหนี ชีวิตมันผูกไว้ที่เธอ ถ้าสุดท้ายต้องนอนร้องไห้ ก็ยังจะเดินไปหาเธอ ต่อให้ฉันจะต้องเจ็บปวดที่รักเธอ เเต่ฉันก็ยอมอยู่ดี