//
||| ( 2 Times ) หนึ่งพันกิโล จาก กทม. มีตำนานกล่าวขานเรื่องหนึ่ง มีหญิงสาวรูปงามนามหนึ่ง ที่เขาคิดถึง และยังรอรักมั่นคง ดั่งทะเลที่คู่กับหาดทราย ที่มีความหมายคือเราต้องอยู่ด้วยกัน แต่ตอนนี้มีเพียงแค่ตัวฉัน เป็นเพียงรูปปั้นที่ทนฝนแดดลม นั่งรอเธอที่สมิหลา อยู่นานแล้ว พระอภัยยังไม่มา มีคนโน้นคนนี้มาหา แต่ไม่มีความรักที่เธอคอยกลับมา นานก็จะคอย.. เหลือเพียงตัวฉันและทิวสนบาง ๆ ที่อยู่ท่ามกลาง เกาะหนู เกาะแมว พระอภัยยังไม่มา พระอภัยยังไม่มา อยู่ที่สมิหลา คงต้องอยู่อีกร้อยปี อีกร้อยปี พันปี หมื่นปี จะอยู่ตรงนี้ อยู่เป็นตำนาน วะ ออ อ้อ ออ.. วะ ออ อ้อ เออ.. นั่งรอเธออยู่ตรงนี้แสนนาน วะ ออ อ้อ ออ.. วะ ออ อ้อ เออ.. ฉันนั่งรอเธออยู่ตรงนี้นานแสนนาน นั่งรอเธอที่สมิหลา อยู่นานแล้ว พระอภัยยังไม่มา มีคนโน้นคนนี้มาหา แต่ไม่มีความรักที่เธอคอยกลับมา พระอภัยยังไม่มา พระอภัยยังไม่มา อยู่ที่สมิหลา เราคงต้องอยู่อีกร้อยปี อีกร้อยปี พันปี หมื่นปี จะอยู่อย่างนี้ นานเท่าไหร่ก็ยังรอ ฉันก็ยังรอ..