//
| ( 2 Times ) จากคนที่คุ้นเคยกลายเป็นเคยคุ้น จากคนเคยรู้ใจเป็นไม่รู้จัก คำพูดที่คุ้นเคยเหมือนไม่เคยพูดกัน ได้แค่ทักทายแล้วก็ผ่านไป.. จากเคยไม่เหงาใจ กลายเป็นอ้างว้าง จากเคยแนบชิดกัน กลายเป็นไกลห่าง รอยยิ้มที่ให้เธอ เธอกลับเมินเฉยชา ราวกับว่าฉันเป็นคนอื่นไกล.. (ไม่ใช่คนคุ้นเคย) * เธอลืมลงได้ไง.. ทำไมฉันไม่เคยเลย ฉันไม่เคย ลบเลือนเรื่องราวที่เราสองคน เคยมีต่อกันและกัน.. แต่ในเวลานี้.. ทำไมเราช่างเหมือนคนแปลกหน้ากัน แต่เธอนั้นว่างเปล่า เหลือเกิน.. ก็คงต้องคุ้นเคย ว่าเราเคย.. คุ้น ก็คงต้องลืมเธอ เหมือนที่เธอลืม ก็คงต้องคุ้นใจ ว่าเธอไม่ย้อนคืน แค่คนคุ้นเคยที่เธอเคยคุ้น * เธอลืมลงได้ไง.. ทำไมฉันไม่เคยเลย ฉันไม่เคย ลบเลือนเรื่องราวที่เราสองคน เคยมีต่อกันและกัน.. แต่ในเวลานี้.. ทำไมเราช่างเหมือนคนแปลกหน้ากัน แต่เธอนั้นว่างเปล่า เหลือเกิน.. ก็คงต้องคุ้นเคย ว่าเราเคย.. คุ้น ก็คงต้องลืมเธอ เหมือนที่เธอลืม ก็คงต้องคุ้นใจ ว่าเธอไม่ย้อนคืน แค่คนคุ้นเคยที่เธอเคยคุ้น.. (คนที่คุ้นเคย)
