FDm|GmC( 2 Times )
จากคนที่คุ้นเคยกลายเป็นเคยGmคุ้น
จากCคนเคยรู้ใจเป็นไม่รู้จัFก
คำD7พูดที่คุ้นเคยเหมือนไม่เคยGmพูดกัน
ได้แCค่ทักทายแล้วก็ผ่านFไป.. A# F
จากเคยไม่เหงาใจ กลายเป็นอ้างGmว้าง
จากCเคยแนบชิดกัน กลายเป็นไกลFห่าง
รอยD7ยิ้มที่ให้เธอ เธอกลับเมินGmเฉยชา
ราวCกับว่าฉันเป็นคนอื่นFไกล..
(ไม่ใช่คนA#คุ้นเคยF) F7
* เธอลืมลงได้ไง.A#. A#m
ทำไมฉันไม่เคยAmเลย ฉันไม่เDmคย
ลบเลือนเรื่องราวGmที่เราสองคนC
เคยมีต่อกันFและกัน.. F7
แต่ในเวลานี้.A#. A#m
ทำไมเราช่างเหมือAmนคนแปลกหน้าDmกัน
แต่Gmเธอนั้นว่างเปล่า เหลือเกินC.. C# C
ก็คงต้องคุ้นเคย ว่าเราเคยGm.. คุ้น
ก็คCงต้องลืมเธอ เหมือนที่เธอFลืม
ก็คD7งต้องคุ้นใจ ว่าเธอไม่ย้Gmอนคืน
แค่Cคนคุ้นเคยที่เธอเคยFคุ้น A#
FDm|GmC
FDm|GmC|FF7
* เธอลืมลงได้ไง.A#. A#m
ทำไมฉันไม่เคยAmเลย ฉันไม่เDmคย
ลบเลือนเรื่องราวGmที่เราสองคนC
เคยมีต่อกันFและกัน.. F7
แต่ในเวลานี้.A#. A#m
ทำไมเราช่างเหมือAmนคนแปลกหน้าDmกัน
แต่Gmเธอนั้นว่างเปล่า เหลือเกินC.. C# C
ก็คงต้องคุ้นเคย ว่าเราเคยGm.. คุ้น
ก็คCงต้องลืมเธอ เหมือนที่เธอFลืม
ก็คD7งต้องคุ้นใจ ว่าเธอไม่ย้Gmอนคืน
แค่Cคนคุ้นเคยที่เธอเคยFคุ้น.. A#
(คนที่คุ้นFเคย)