เข็ดกับการเสียใจ - สำราญรื่น

อ่อนแอ Aแต่ไม่เคยบอกใครทั้งนั้น

ข่มใจ F#mแต่ไม่เคยบอกใครให้รู้

ต้องยิ้มD ต้องฝืนว่ามีความสุขC#m

ต้องพูดว่าไม่เป็นBmไร E

* ฉันเหนื่อยF#m ต้องตอบคำถามมากมายC#mในใจ

เรื่องราวที่เกิดขึ้นเพราะDอะไร

ทำไมจึงเป็นอย่างนี้ A E/G#

น้ำตาF#m ยังเป็นสิ่งเดียวที่คอยB7เตือนใจ

ว่าฉันยังเหลือยังมีหัBmวใจ แม้ว่Eาใครไม่ต้องการ

** ฉันAนั้นจะไม่รักE/G#ใครอีกแล้ว F#m

รักEที่ทำให้ต้อDงเจ็บ ต้องC#mปวด

เข็ดBmกับการต้องเสียEใจ

แล้วAนี่ฉันต้องฝืนE/G#ใจแค่ไหน F#m

เพื่อที่จะEกลับมารักDตัวเองไC#mด้อีกครั้งBmนึง [(E)]

หลับตาA เหน็ดเหนื่อยจิตใจทุกครั้ง

ตื่นมาF#m ก็ไม่อยากเจอใครทั้งนั้น

แต่โลกDที่แสนกว้างใหญ่

ไม่ได้มีเC#mราแค่คนเดียวอยู่ดี Bm E

( ซ้ำ * , ** )

*** มันต้องใช้เDวลาเท่าไหร่E

ต่อให้เนิ่นDให้นานแค่ไหนDm ฉันยอม

( ซ้ำ ** , *** )