AmG|EmAmG|F|E
จบลงแล้วAmความฮัก มื้อวันที่เจ้าGแบ่งใจ
ฮับไผคEmนใหม่เข้ามาAm G
อ้ายนี้กะฮู้Fดี ว่าอ้ายต้องเสียEmน้ำตา
เบิดค่าEมื้อเจ้ามีใหม่Am G
สู้มื้อFยังคิดถึงมื้อวันที่เฮาFmยังฮักกัน
แต่เจ้าลืมEmมันง่ายแท้น้อAm G
เจ็บจนFสิก้าวไปต่อEm ยังบ่ไหวAm.. G
เจ้าบ่ต้องAmมาถาม ว่าอ้ายนั้นเป็นGจั่งได๋
ถามใจเEmจ้าเบิ่งพุ้นหนาAm G
ให้เจ้าลองFเป็นอ้าย เป็นคนที่เสียEmน้ำตา
สิฮู้ว่าEm7มันโคตรเจ็บหลายAm G
บ่ต้องFมาทำเป็นหวง
ทั้งที่เจ้ายังFmควงคนใหม่
บ่ต้องมาEmหลุโตนดอกหนาAm G
แค่คนFอยู่นอกสายตาE เจ้าอยากเท Am
บ่ต้องฝีนDmทำเป็นแสดง
ว่ายังฮักEmยังแพงกันหลาย
คันเจ้านั่นFเบิดใจ อยู่ไปกFmะบ่มีค่าG.. E
* คั่นฮักเขาF เจ้ากะไปสGา
อย่าสิยื้อEmเวลาเอาไว้ Am G
อย่าได้ฝืนFทนกันต่อไป G
มันบ่มีประCโยชน์.. Em
คั่นเขาดีหลาFย อ้ายสิเลวGเอง
ยอมเป็นคนEmอย่างนี้ ทั้งที่ยัAmงฮักเจ้าG
เปิดทางFให้น้องกับเขาG ได้ฮักกันAm G
คั่นเจ้านั้นAmเบิดใจ กะให้หนีไปจGากกัน
ถิ่มมันEmไว้หม่องนี้สาAm G
ถึงสิยังFบ่พร้อม กับการที่ต้องEmจากลา
น้องหล่าEm7อ้ายยังฮักหลายAm G
แต่คงFบ่อาจฝืนให้เจ้ากลับคืนFmมาฮักกัน
หากเจ้านั้นEmบ่อยากคืนมาAm G
จึงยอมFจากทั้งน้ำตาEm ย้อนฮักเจ้าAm..
บ่ต้องฝีนDmทำเป็นแสดง
ว่ายังฮักEmยังแพงกันหลาย
คันเจ้านั่นFเบิดใจ อยู่ไปกFmะบ่มีค่าE..
* คั่นฮักเขาF เจ้ากะไปสGา
อย่าสิยื้อEmเวลาเอาไว้ Am G
อย่าได้ฝืนFทนกันต่อไป G
มันบ่มีประCโยชน์.. Em
คั่นเขาดีหลาFย อ้ายสิเลวGเอง
ยอมเป็นคนEmอย่างนี้ ทั้งที่ยัAmงฮักเจ้าG
เปิดทางFให้น้องกับเขาG ได้ฮักกันAm
FFm|Em|FFm|G|Em
* คั่นฮักเขาF เจ้ากะไปสGา
อย่าสิยื้อEmเวลาเอาไว้ Am G
อย่าได้ฝืนFทนกันต่อไป G
มันบ่มีประCโยชน์.. Em
คั่นเขาดีหลาFย อ้ายสิเลวGเอง
ยอมเป็นคนEmอย่างนี้ ทั้งที่ยัAmงฮักเจ้าG
เปิดทางFให้น้องกับเขาG ได้ฮักกันAm
* คั่นฮักเขาF เจ้ากะไปสGา
อย่าสิยื้อEmเวลาเอาไว้ Am G
อย่าได้ฝืนFทนกันต่อไป G
มันบ่มีประCโยชน์.. Em
คั่นเขาดีหลาFย อ้ายสิเลวGเอง
ยอมเป็นคนEmอย่างนี้ ทั้งที่ยัAmงฮักเจ้าG
เปิดทางFให้น้องกับเขาG ได้ฮักกันAm
บ่อยากเฮ็ดFแต่ใจต้องยอมG ย้อนฮักเจ้าAm
บ่อยากจบFแต่ใจต้องยอมG.. โอ้ว.Em.
ย้อนฮักเจ้า..
F|Fm|E|Am
