เขยบ้านไกล

ก่อนลาวันนั้น ผมให้คำมั่นสัญญาจิตใจ ว่าเดียวผมจะมา ขอวอนแก้วตาอย่าพึ่งเป็นอื่นใด แบกกระเป๋ากลับเมืองกรุง ด้วยใจที่ว้าวุ่นถึงแต่เธอ อีกไม่นานหรอกหนา เดี๋ยวผมจะรีบไปให้เธอได้เจอ * ตั้งใจทำงานเก็บเงินไปขอ หวังว่ารอกันอยู่ใช่ไหม แบกความจริงใจไปเต็มกระเป๋า หวังว่าเธอยังไม่เปลี่ยนใจ ก็เราเป็นเขยบ้านไกล เปรยเอาไว้จะมาสู่ขอ วันนี้ผมมีเงินมากพอ มาขอตามที่สัญญาไว้ ให้น้องแพงแก้มแดงรอพี่ไปขอ ให้แม่ไปรอบ้านงานคนดี น้องทำให้พี่ ยอมทิ้งเมืองกรุงมามีรัก บอกแล้วใช่ไหม ผมพูดไรผมก็จะทำมันอย่างนั้น ไม่มีผิดคำ ให้เธอต้องมานั่งรอ แบบไม่มีจุดหมาย สัญญาก็คือสัญญา พูดไว้ผมก็จะทำมันให้ได้ เธอไม่ต้องรออีกแล้ว ถึงเวลาที่เราสองคน จะมาได้หมั้นหมาย * ตั้งใจทำงานเก็บเงินไปขอ หวังว่ารอกันอยู่ใช่ไหม แบกความจริงใจไปเต็มกระเป๋า ได้เห็นหน้าเธอ ผมก็สุขใจ ก็เราเป็นเขยบ้านไกล เปรยเอาไว้จะมาสู่ขอ วันนี้ผมมีเงินมากพอ มาขอตามที่สัญญาไว้ ให้น้องแพงแก้มแดงรอพี่ไปขอ ให้แม่ไปรอบ้านงานคนดี น้องทำให้พี่ ยอมทิ้งเมืองกรุงมามีรัก ก็เรามันเขยบ้านไกล เปรยเอาไว้จะมาสู่ขอ วันนี้ผมมีเงินมากพอ มาขอตามที่สัญญาไว้ ให้น้องแพงแก้มแดงรอพี่ไปขอ ให้แม่ไปรอบ้านงานคนดี น้องทำให้พี่ ยอมทิ้งเมืองกรุงมามีรัก น้องทำให้พี่ ยอมทิ้งเมืองกรุงมามีรัก