เกสร

* โอ้ใจเจ้ากรรมยิ่งห้ามเท่าไหร่ ยิ่งรักเธอ ยังพร่ำยังเพ้อไม่ยอมให้เธอ นั้นจางหาย โอ้ใจเจ้าเอยรู้ตัวใช่ไหม หัวใจต้องสลาย ต้องกลับมานอนร้องไห้แทบเป็นแทบตาย ไม่รักตัวเองบ้างหรือไง ต่างก็รู้ว่าแค่ชั่วคราว เราแค่ใช้ความสุขไปด้วยกัน แต่ฉันก็ดันให้เธอ.. ทั้งใจ ก็ไม่รู้อะไรบังตา ให้ฉันไม่อาจหา หนทางลบเธอไป ไม่อาจจะถอนตัว ดั่งดอกไม้เดียวดายเฝ้ารอ ให้แมลงสักตัวได้ชื่นชม แค่หวังให้มาดอมดม ก็ดีใจ เธอก็เหมือนแมลงที่เข้ามา ต้องการแค่เพียงผสมเกสรแล้วบินไป ไม่อาจจะรั้งเธอ อยากทำเป็นไม่มีอะไร แต่ใจทั้งใจยังฝืน ยิ่งคิดจะลืมกลับยิ่ง.. คิดถึง * โอ้ใจเจ้ากรรมยิ่งห้ามเท่าไหร่ ยิ่งรักเธอ ยังพร่ำยังเพ้อไม่ยอมให้เธอ นั้นจางหาย โอ้ใจเจ้าเอยรู้ตัวใช่ไหม หัวใจต้องสลาย ต้องกลับมานอนร้องไห้แทบเป็นแทบตาย ไม่รักตัวเองบ้างหรือไง ผิดเองที่ฉันเอาใจลงไป ทุ่มทั้งหมดที่มี ทั้งๆ ที่เกมนี้ ใช้แค่เพียงอารม ที่อ่อนไหว ช่างโง่งมงายเหลือเกิน.. * โอ้ใจเจ้ากรรมยิ่งห้ามเท่าไหร่ยิ่งรักเธอ ยังพร่ำยังเพ้อไม่ยอมให้เธอ นั้นจางหาย โอ้ใจเจ้าเอยรู้ตัวใช่ไหม หัวใจต้องสลาย ต้องกลับมานอนร้องไห้แค่เพียงเดียวดาย * โอ้ใจเจ้ากรรมยิ่งห้ามเท่าไหร่ยิ่งรักเธอ ยังพร่ำยังเพ้อไม่ยอมให้เธอ นั้นจางหาย สุขใจชั่วคราวแล้วคุ้มกันไหม หัวใจต้องสลาย ต้องกลับมานอนร้องไห้แทบเป็นแทบตาย ไม่รักตัวเองหรือไง.. จะต้องให้เจ็บแค่ไหน.. ไม่คิดบ้างเลยนะหัวใจ