เกลียดห้องเบอร์ 5

พอแฟนแต่งงานฉันเลยอกหัก หนีความช้ำหนัก มาพักอยู่ลพบุรี โรงแรมชั้นสอง เข้าจองที่ห้องเบอร์สี่ หลับตานอนทอดถอนฤดี นอนที่นี่สองคืนแล้วเรา พอคืนที่สามสองยามกว่ากว่า ที่ห้องเบอร์ห้า มีเสียงพูดจาเบาเบา นอนฟังน้ำเสียง ใกล้เคียงคล้ายเสียงแฟนเก่า แนบหูฟังข้างฝาเบาเบา เหมือนแฟนเรา ที่เขาฆ่าฉัน ไม่สัปดน แต่ทนนิ่งอยู่ไม่ไหว ปีนมองลอดช่องลมไป หัวใจฉันมันชักสั่น แสงไฟสว่าง เห็นเขานั่งหยอกล้อเล่นกัน เขามาดื่มน้ำผึ้งพระจันทร์ แฟนฉันนั่นเองแหละหนา * ปีนลงกลับมาคว้าผ้าเสื้อใส่ ฉันทนไม่ได้ ต้องไปให้ไกลลูกตา จะไปให้พ้น เกลียดคนที่ห้องเบอร์ห้า อยู่ทำไมให้ช้ำอุรา ลาแล้วลาเบอร์ห้าหลอกลวง ( ซ้ำ * )