ฮอดแล้วฮอดเวลาลืม ฮอดแล้วมันสุดมันตัน แล้วบ่ ฮอดแล้วที่เติมบ่พอ ฮักไปกะฮู้สึกท้อ อาการ โคม่า อ้ายพยายามทำดีสุดแล้ว แต่เจ้ากะบอกว่าบ่มีค่า บ่เหมือนผู้อื่นที่เข้ามา ปันใจให้เจ้า แทนอ้าย พ่อแม่กะยินดี ครอบครัวกะดีใจนำ ที่เจ้าไปพ้อ ผู้ใหม่ แค่กระดิกนิ้วฮ้องตอนใด๋กะตามต้อย ๆ มันต่างกับอ้ายที่เฮ็ดแทบตายกะดีบ่พอ และในสายตากะเป็นได้แค่ ผู้ฮ้าย ไปเถาะไปฮักอันไหนมันกินได้อ้ายสิยินดีนำ.. ฮู้แล้ว เข้าใจแล้ว ว่าอ้ายควรสิอยู่หม่องใด๋ ต่อให้ฮักบักคัก ทุ่มเทไปท่อใด๋ มันกินบ่ได้ ว่าซั่น จบเพ หัวใจพัง จื่อเอาไว้อย่าได้มีหวัง เจ้ากะไปตามทาง ทางใด๋สิดีกว่ากัน กะแล่นไป โทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้า คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอ.. พ่อแม่กะยินดี ครอบครัวกะดีใจนำ ที่เจ้าไปพ้อ ผู้ใหม่ แค่กระดิกนิ้วฮ้องตอนใด๋กะตามต้อย ๆ มันต่างกับอ้ายที่เฮ็ดแทบตายกะดีบ่พอ และในสายตากะเป็นได้แค่ ผู้ฮ้าย ไปเถาะไปฮักอันไหนมันกินได้อ้ายสิยินดีนำ.. ฮู้แล้ว เข้าใจแล้ว ว่าอ้ายควรสิอยู่หม่องใด๋ ต่อให้ฮักบักคัก ทุ่มเทไปท่อใด๋ มันกินบ่ได้ ว่าซั่น จบเพ หัวใจพัง จื่อเอาไว้อย่าได้มีหวัง เจ้ากะไปตามทาง ทางใด๋สิดีกว่ากัน กะแล่นไป โทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้า คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอ.. ฮู้แล้ว เข้าใจแล้ว ว่าอ้ายควรสิอยู่หม่องใด๋ ต่อให้ฮักบักคัก ทุ่มเทไปท่อใด๋ มันกินบ่ได้ ว่าซั่น จบเพ หัวใจพัง จื่อเอาไว้อย่าได้มีหวัง เจ้ากะไปตามทาง ทางใด๋สิดีกว่ากัน กะแล่นไป โทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้า คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอ กะแล่นไป.. โทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้า คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอ..