DA|BmF#m
GD|EmA
ฮอดแล้วDฮอดเวลาลืม
ฮอดแล้วAมันสุดมันตันBm แล้วบ่ F#m
ฮอดแล้วGที่เติมบ่พอ
ฮักไปกDะฮู้สึกท้อ อาการEm โคม่าA
อ้ายพยายามGทำดีสุดแล้วA
แต่เจ้ากะบอกF#mว่าบ่มีค่าBm
บ่เหมือนผู้อื่นEmที่เข้ามา
ปันใจใGห้เจ้า แทนAอ้าย
พ่อแม่กะยินBmดี ครอบครัวกะดีใF#mจนำ
ที่เจ้าไปพ้อG ผู้ใหม่ D
แค่กระดิกนิ้วEmฮ้องตอนใด๋กะตามต้อย Aๆ
มันต่างกับอ้ายBmที่เฮ็ดแทบตายกะดีบ่พอ
และในสายตากะเป็นได้แค่F#m ผู้ฮ้าย
ไปเถาะไปฮัGกอันไหนมันกินได้อ้ายสิยินAดีนำ..
ฮู้แDล้ว เข้าAใจแล้ว ว่าอ้ายBmควรสิอยู่หม่องใด๋F#m
ต่อให้ฮักGบักคัก ทุ่มเทไปท่Dอใด๋
มันกินบ่ได้ Emว่าซั่น A
จบDเพ หัวAใจพัง จื่อเอาไว้อBmย่าได้มีหวังF#m
เจ้ากะไปตGามทาง ทางใด๋สิดีกDว่ากัน
กะแล่นไป Emโทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้าA
คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอD..
DA|BmF#m
GD|EmA
DA|BmF#m
GD|EmA
พ่อแม่กะยินBmดี ครอบครัวกะดีใF#mจนำ
ที่เจ้าไปพ้อG ผู้ใหม่ D
แค่กระดิกนิ้วEmฮ้องตอนใด๋กะตามต้อย Aๆ
มันต่างกับอ้ายBmที่เฮ็ดแทบตายกะดีบ่พอ
และในสายตากะเป็นได้แค่F#m ผู้ฮ้าย
ไปเถาะไปฮัGกอันไหนมันกินได้อ้ายสิยินAดีนำ..
ฮู้แDล้ว เข้าAใจแล้ว ว่าอ้ายBmควรสิอยู่หม่องใด๋F#m
ต่อให้ฮักGบักคัก ทุ่มเทไปท่Dอใด๋
มันกินบ่ได้ Emว่าซั่น A
จบDเพ หัวAใจพัง จื่อเอาไว้อBmย่าได้มีหวังF#m
เจ้ากะไปตGามทาง ทางใด๋สิดีกDว่ากัน
กะแล่นไป Emโทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้าA
คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอD..
GF#m|EmD
GF#m|Em|A
ฮู้แDล้ว เข้าAใจแล้ว ว่าอ้ายBmควรสิอยู่หม่องใด๋F#m
ต่อให้ฮักGบักคัก ทุ่มเทไปท่Dอใด๋
มันกินบ่ได้ Emว่าซั่น A
จบDเพ หัวAใจพัง จื่อเอาไว้อBmย่าได้มีหวังF#m
เจ้ากะไปตGามทาง ทางใด๋สิดีกDว่ากัน
กะแล่นไป Emโทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้าA
คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอD กะแล่นไป..Em
โทษอิหยังบ่ได้ดอกหล้าA
คงเป็นอ้ายที่ดีบ่พอD..
