ฮักเขาหลายสุดท้ายได้แค่เจ็บ

ย้อนว่าฮักหลาย มอบหัวใจให้เขา จนว่าเฮา ต้องมากินน้ำตา ทุ่มเทเบิ่ดจอก แต่คำที่เธอบอกกลับมา บ่มีค่าพอสิมาได้หัวใจเธอ แนมเบิ่งหน้าเจ้าของอยู่ในตู้กระจก ยืนเฮ็ดหน้าซกมกเล็มเล มีแต่น้ำตา ย้อนมื้อนี้เป็นวันที่เธอบอกลา ใจจนชาคือกับว่าเป็นหมาหัวเน่า.. * ฮัก.. เขา.. หลาย สุดท้ายได้แค่เจ็บ ต้องมาเย็บ แผลหัวใจเจ้าของ ย้อนว่าฮักเธอหลายปานได๋ สุดท้ายหัวใจเป็นหนอง กลับถูกมอง เป็นของบ่มีคุณค่า * ฮัก.. เขา.. หลาย สุดท้ายได้แค่เจ็บ ต้องมาเย็บ แผลหัวใจเจ้าของ ย้อนว่าฮักเธอหลายปานได๋ สุดท้ายหัวใจเป็นหนอง กลับถูกมอง เป็นของบ่มีคุณค่า กะเพราะว่า ฮักหลาย มอบใจให้เบิ่ดทุกสิ่ง แต่ความจริงเธอไม่มีแม้เศษหัวใจ จากมื้อนี้ อ้ายสิจำ จำจนฮอดมื้อตาย ว่าฮักสำได๋ สุดท้ายได้แค่เจ็บ ว่าฮักสำได๋ สุดท้าย มันกะได้แค่เจ็บ..