ฮักพังเพ

อ้ายยังจำทุกคำที่เคยสัญญา ในวันที่ฮักสองเฮานั้นเริ่มบาน ความรู้สึกมากมาย ช่างแสนหวาน สดใส โอ้ว..โอ.. ฮักมาโดน น้ำตาลยังอาย ฮักด้วยความมั่นคง บ่หวั่นเรื่องใด จับมือเดินเคียงกันเพียงสองใจ ก้าวผ่าน ปัญหา.. ลมหายใจคือเธอที่อ้ายมี กำลังใจแสนดีสุดล้ำค่า ยิ้มให้กันทุกวันตลอดมา บ่เคยห่างใจ * จำได้บ่หนอ น้อคำสัญญา บอกว่า... ** สิจับมือกันหย่างบ่มีปล่อย สิรอคอยวันที่พร้อมเดินร่วมทาง สิบ่ลืมกันแม้ในวัน ที่ไกลห่าง สิฮักบ่จางแม้ในวัน ที่บ่เข้าใจ (อ้ายยังมั่นคงในคำสัญญา.. ที่ฝากไว้) พอบ่นานจเธอก็เรรวน เพราะอะไรใจเธอจึงรวนเร หรือมีใครทำเธอใจเซ บ่มั่นคง โอ้ว..โอ.. ฮักพังเพฝันต้องสลาย น้ำตาพังหย่าว.. ไหลอาบหัวใจ ( ซ้ำ * , ** ) | ( 3 Times ) ( ซ้ำ ** ) แล้วเป็นหยังคือจั่งมาปล่อยมือ แล้วบ่รอวันที่เคยฝันร่วมทาง แล้วลืมกันในวัน ที่เหินห่าง แล้วฮักคือจางในวันที่ยังเข้าใจ แล้วอ้าย.. ต้องเฮ็ดแบบใด๋ นอกจากทำใจ..ให้ลืมเธอ