ความฮักของเฮาสอง แห่งมองกะแห่งไกล มันผิดแม่นบ่ที่เฮาพ้อกัน ความสัมพันธ์เทื่อนี้ มันคือบ่มีวี่แวว มันจบลงแล้วเรื่องน้องกับอ้าย แต่อ้ายกะฮู้ ว่าเฮานั้นโคตรฮักกัน แต่ความจริงนั้น มันเป็นไปบ่ได้เลย ภาวนา ให้ปาฏิหาริย์มีจริง แต่ทุกสิ่งถืกกำหนดไว้.. อย่าฝืนเลย ฮักผิดเวลา มันเป็นธรรมดา ที่น้องต้องหย่างจากไป ต่อให้มีความสุขส่ำใด๋ น้องต้องฝืนหัวใจ บ่ให้ฮักอ้าย ฮู้โตว่ามาทีหลัง แต่กะยังบ่ห้ามหัวใจ กะสมควรที่ต้องหย่างจากไป สมควรที่ต้องตัดใจ.. ฝืนไปกะส่ำนั้น ภาวนา ให้ปาฏิหาริย์มีจริง แต่ทุกสิ่งถืกกำหนดไว้.. อย่าฝืนเลย ฮักผิดเวลา มันเป็นธรรมดา ที่น้องต้องหย่างจากไป ต่อให้มีความสุขส่ำใด๋ น้องต้องฝืนหัวใจ บ่ให้ฮักอ้าย ฮู้โตว่ามาทีหลัง แต่กะยังบ่ห้ามหัวใจ กะสมควรที่ต้องหย่างจากไป สมควรที่ต้องตัดใจ.. ฮักผิดเวลา มันเป็นธรรมดา โอ้วว.. โอย.. ต่อให้มีความสุขส่ำใด๋ น้องต้องฝืนหัวใจ บ่ให้ฮักอ้าย ฮู้โตว่ามาทีหลัง แต่กะยังบ่ห้ามหัวใจ.. กะสมควรที่ต้องหย่างจากไป สมควรที่ต้องตัดใจ.. สมควรที่บ่เหลือใคร.. ฝืนไปกะส่ำนั้น