ฉันไม่ถนัดเรื่องให้ดอกไม้ และเดินจับมือพูดคำหวานๆ ถ้าต้องทำเรื่องนั้นกับใคร ฉันก็จะทำมันเพียงกับเธอ เธอทำให้เพลงรักที่ได้ฟัง มันมีความหมายในใจอีกครั้ง จากโลกใบนี้ที่เป็นขาวดำ เธอเข้ามาทำให้มันสดใส ขอบคุณที่เธอให้ใจ ขอบคุณที่เธอถนอมหัวใจ จากคนที่ไม่เลิศเลอ อะไรกลับดีเมื่อมีเธออยู่ตรงนี้ สัญญาจะคอยดูแลไม่มีข้อแม้ ถึงฟ้าและดินสลาย จนลมหายใจสุดท้าย ความรักของฉันนั้นจะยังอยู่ * ก่อบ่าฮู้จะอู้กำใด แตนกำว่าฮักตี้มาจากใจ๋ ให้ซึ้งให้เจ้าได้ฟัง จะเอิ้นสักกำมันบ่าง่ายดาย อ้ายนี่หล๊วกจ๊าดนัก แต่ดันมาง่าวในกำบอกฮัก สุมาเต๊อะเจ้าตี้อ้ายบ่ามีกำหวาน คนเป็นร้อยล้านคน เฮากลับวนมาได้พบเจอ ยังตั้งมั่นกำเดิมเสมอ ว่าเจ้ามีค่ากว่าสิ่งใด อ้ายอาจอู้กำเมืองบ่าค่อยถนัด แต่พูดว่าฮักนี้ชัดเจน จากวันและเดือนเคลื่อนมาเป็นปี ความรักที่มีไม่อาจเลื่อนหาย แม้ร่างฉันสลาย สายลมยังพัด ให้ความอุ่นกายอยู่ แทนด้วยความคิดถึง ทุกห้วงคำนึงให้เธอนั้นได้รู้ ชีวิตนี้ได้เป็นคู่กัน มันก็เกินฝันที่หวังไว้ * ก่อบ่าฮู้จะอู้กำใด แตนกำว่าฮักตี้มาจากใจ๋ ให้ซึ้งให้เจ้าได้ฟัง จะเอิ้นสักกำมันบ่าง่ายดาย อ้ายนี่หล๊วกจ๊าดนัก แต่ดันมาง่าวในกำบอกฮัก สุมาเต๊อะเจ้าตี้อ้ายบ่ามีกำหวาน คนเป็นร้อยล้านคน เฮากลับวนมาได้พบเจอ ยังตั้งมั่นกำเดิมเสมอ ว่าเจ้ามีค่ากว่าสิ่งใด อ้ายอาจอู้กำเมืองบ่าค่อยถนัด แต่พูดว่าฮักนี้ชัดเจน อ้ายอาจอู้กำเมืองบ่าค่อยถนัด แต่พูดว่าฮักนี้ชัดเจน