//
จำได้บ่มื้อนั้น ที่เจ้าได้บอกเฮาจบกันสา มื้อที่เจ้าบอกลา อ้ายนั่งไห้จนย่างบ่ไหว บ่มีคนดูแล บ่มีคนแคร์หัวใจ เจ็บเกือบตาย มื้อที่เจ้าบอกลา แล้วเป็นหยังมื้อนี้ คือจังมาบอก ให้เฮากลับมาฮักกัน ทั้งที่เขาคนนั้น มีพร้อมให้เจ้าเกินกว่า ก่อนเจ้า สิจากอ้ายไป ทรมาน ปานใด๋ บ่หัวซา แล้วเจ้าสิกลับมา เฮ็ดหยัง * (อ้าย)ลืมเจ้าแล้วเด้อหล่า อย่าหวนคืนมา หาอ้าย อีกเลย ภาพเก่า ๆ ที่อ้ายคุ้นเคย ลบออกจากสมองไปแล้ว อาการเก่า ๆ ที่อ้ายเคยเป็น ที่เจ้าเคยเห็นกะแค่ คนเก่า ตอนนี้คนที่เว้ากับเจ้า คืออ้ายคนใหม่ เลือกเขาแล้ว.. กะให้เจ้าอยู่กับเขา เจ็บเทือเก่า ดนปานใด๋กว่าอ้ายสิลืม ที่ผ่านมา กะให้ผ่านไป หัวใจ กำลัง พักฟื้น อย่ามาตื่ม ความเจ็บให้อ้ายอีกเลย ( ซ้ำ * ) จำคำเว้าเจ้าของได้บ่ เจ้าแม่นบ่ บอกให้อ้ายลืม แล้วสิกลับคืนมาอ้ายหยัง ( ซ้ำ * ) ตอนนี้บ่อยากเว้ากับเจ้า ละเด้อนางเอย