อีหน้าโง่

ตะโกนก้องฟ้า บอกว่าบ่เอาอ้ายแล้ว เข็ดคักแล้ว หลาบคักแล้ว ผู้ชายหลายใจ คันอ้ายมาหา คันอ้ายมาง้อ สิไล่หนีไปให้ไกล สิบ่ยอม ให้คนหลายใจ ย้อนมาทำเจ็บ แต่พอได้ยินคำว่าขอโทษ จักความโกรธมันแล่นหนีไปไส หังได้เห็นน้ำตาอ้ายไหล หัวใจมันสิพร้อมสิยอม * ยอมให้คนส่าว่าเป็นอีหน้าโง่ ยอมให้คนโห่ว่าบ่เก่งคือเว้า ยอมให้หมู่ซังย้อนให้อภัยเขา ยอมกลืนคำเว้าเอาอ้ายคืนใจ เหตุผลเดียวย้อนคำว่าฮัก บ่ฮู้ดอกว่าจักสิเจ็บอีกมื้อได๋ ถึงแม้บ่เหลือแล้วความไว้ใจ แต่ย้อนฮักอ้าย สุดท้ายจังได๋กะยอม ภาวนาให้อ้ายแนมเห็นค่าในฮักน้อง อย่าสิย่องใจกันคักหลาย ยอมฮับอยู่ ว่าน้อง ใจง่าย แต่มันฮักอ้าย อีหลี ( ซ้ำ * ) เหตุผลเดียวย้อนคำว่าฮัก บ่ฮู้ดอกว่าจัก สิเจ็บอีก มื้อได๋.. ถึงแม้บ่เหลือแล้วความไว้ใจ แต่ย้อนฮักอ้าย สุดท้ายจังได๋กะยอม