อีนาง

หน้าหนาวเป็นห่วงสาวคนไกล เฝ้ากองไฟน้ำไม่ค่อยอาบ โอ้ละน้อ ปล้องคอเป็นคราบ เห็นรอยกาพย์ กลอน กวี ผ้าห่มจามหยามใจคนห่วง ลมพัดล่วงกลิ่นกายป้ายพี่ โอ้ละน้อ เสียงซออู้อี้ กลิ่นข้าวจี่ ผสมกลิ่นสาว * อีนางเอ้ย.. หลบลมสระผมบ้าง หัวฮกเป็นฮังนกฮ้าง ว่างๆ กะตัดเล็บมือ ขาดำดำ ขื่อลื่อ ปานว่าหมื่อบั้งไฟ ทาแต่แป้งกันเหนียว โตเขียวเขียวมดไต่ ยุงไม่กล้าเอาขาก่าย แต่พี่ชายอยากเกยกอด ** หน้าหนาวเป็นห่วงสาวคนไกล แก้มใสใส ขี้ไคลเป็นหาบ โอ้ละน้อ น้ำรอสาวอาบ ล้างคราบ กาพย์ กลอน กวี ( ซ้ำ * , ** )