//
ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่ไม่เหมือนเดิม ไม่มีเสียงของคนคุ้นเคย ไม่ได้พูดถามไถ่ ไม่มีข้อความ ส่งไปตอนเช้าว่ายิ้มหน่อย ต้องรินเบียร์อยู่ในผับ วิงเวียนไม่ได้ศัพท์ อยู่ริมเบียงอันเก่าๆ ไม่มีเธอมาประดับ ก็ผิดที่ฉันทุกที ก็ยอม ตั้งใจจะรักสักที แต่ไม่พอ (ใจหนอใจเอย) ไม่ได้หวานไม่ได้ซึ้ง เธอไม่สนไม่นึกถึง เหมือนไม่รักกันอยู่เลย (ใจหนอใจเอย) เธออยู่ไหนก็ไม่รู้ แต่อย่าปล่อยให้ต้องเหงาอย่างนี้เลย * ถ้าหากยังคิดถึงวันของเรา ที่เป็นของเรา เธอคงไม่ทิ้งอยู่ กับความคิดเศร้าใจ ไปไหนกับใครทั้งวัน เนื่องจากตอนนี้อารมณ์สีเทา ที่คืนไร้ดาว เฝ้ารอให้เขาพูด เรื่องจริงที่ไม่ได้ลืมกอด หรือเราไม่ได้รักกันแล้วเหรอ มีผู้คนมากมายแต่หัวใจกับว่าง ตกกลางคืนก็มีนอนไม่หลับบ้าง เพราะชีวิตไม่มีเธอหักห้าม ผมก็เลยรู้มันดียังไงตอนที่มีเธอกลับบ้าน ผมลองออกมาเที่ยวคนเดียว ออกไปต่างจังหวัดบ้าง ออกไปเดินหาไปซื้อของประดับบ้านมา เอามารื้อถอนภาพเก่า ภาพในม่านตา เผื่อว่าใจที่เคยเจ็บมันจะด้านชา ถ้าวันนึงเราได้เจอกันอีกครั้ง ผมจะบอกความหมายที่มันซ่อนอยู่ในนั้น ซ่อนอยู่ในเพลงที่เราสองเคยได้ฟัง ผมเลยต้องมาบรรเลงเผื่อว่าเธอจะได้จำ เพลงรักเพลงเก่ามันยังคงชัดเจนป่าว? ตอนนี้อารมณ์ผมกลายเป็นสีเทา (ใจหนอใจเอย) ไม่ได้หวานไม่ได้ซึ้ง เธอไม่สนไม่นึกถึง เหมือนไม่รักกันอยู่เลย (ใจหนอใจเอย) เธออยู่ไหนก็ไม่รู้ แต่อย่าปล่อยให้ต้องเหงาอย่างนี้เลย * ถ้าหากยังคิดถึงวันของเรา ที่เป็นของเรา เธอคงไม่ทิ้งอยู่ กับความคิดเศร้าใจ ไปไหนกับใครทั้งวัน เนื่องจากตอนนี้อารมณ์สีเทา ที่คืนไร้ดาว เฝ้ารอให้เขาพูด เรื่องจริงที่ไม่ได้ลืมกอด หรือเราไม่ได้รักกันแล้วเหรอ ( 2 Times )
