//
ตัวฉัน.. เป็นเพียงแค่พระสงฆ์รูปหนึ่ง ในป่าเขา.. ที่ไร้แสงไฟจากเมืองใหญ่ แต่มันเปลี่ยนไปเมื่อฉันนั้นได้เจอเธอ ความรู้สึกนี้ไม่เคยได้พบเจอเลย รังเกียจไหมที่ฉันนั้นได้เอื้อยเอ่ย ผิดไหมที่ฉันนั้นคิดเกินเลย อาจจะดูแย่ที่ฉันทำผิดทางธรรม หากผิดหวังฉันก็คงไม่โทษเวรกรรม แต่ที่จริงแล้วฉันไม่ได้ เป็นได้คนเลวระยำ แต่พอเผลอทีไรก็คิดถึงโยมประจำ * อาตมารักโยมเดียร์ อยากให้รู้ได้ยินเปล่า อาตมารักโยมเดียร์ อยากจะรู้ได้ยินไหม และถ้าฉันเองได้ลา และสึกออกไป มันพอเป็นไปได้หรือเปล่า * อาตมารักโยมเดียร์ อยากให้รู้ได้ยินเปล่า อาตมารักโยมเดียร์ อยากจะรู้ได้ยินไหม แต่ถ้ารบกวนหัวใจ ของโยมมากไป อย่าพึ่งหนีไปได้รึเปล่า อาตมาอยากจะโอมเพี้ยง เจอโยมบรรจงนั่งลงในตอนโพล้เพล้ ใจลอยเหมือนมันไม่โอเค จมมนต์อาคมที่น่ารักพระเองก็โอนเอน สวดมนต์อยากภาวนาสักบท ท่องนะโมยังนึกถึงแต่หน้าโยม ทุกค่ำเช้ายังเคยละเมออยู่หน้าโบสถ์ อย่าเพิ่งไปจะได้ไหมแค่นั้นที่ขอจากโยม ฉันนั้นธุดงค์ไปตั้งไกล ผ่านวันเวลานิมนต์มาเราก็ไป คนไม่เคยพบ ไม่เคยเจอโยมอย่างใคร ถ้าจะสึกมันตอนนี้ พอจะมีสิทธิ์นั้นไหม ตอนที่โยมคุยที่ทะเล อาตมาใจแตกเป็นเสี่ยง บาปที่มันพุ่งก็ไม่เลี่ยง นึกอยากจะสึกพรุ่งนี้เที่ยง เก็บหมดสบงก็ไม่สน แค่อยากพบแต่โยมเดียร์ * อาตมารักโยมเดียร์ อยากให้รู้ได้ยินเปล่า อาตมารักโยมเดียร์ อยากจะรู้ได้ยินไหม และถ้าฉันเองได้ลา และสึกออกไป มันพอเป็นไปได้หรือเปล่า * อาตมารักโยมเดียร์ อยากให้รู้ได้ยินเปล่า อาตมารักโยมเดียร์ อยากจะรู้ได้ยินไหม แต่ถ้ารบกวนหัวใจ ของโยมมากไป อย่าพึ่งหนีไปได้รึเปล่า