อั่นว่าคำฮัก

พ้อเขาพัดว่าเฮาบ่สมกัน สองเฮานั้นฮักกันต่อบ่ได้ น้องหล่าอวยหน้าไปทางใหม่ โยนใจอ้ายถิ่มไว้เกือกขี้ตม โศกเศร้าอั่งเอามโนใจ ฮักเจ้าหลายพัดว่าอ้ายบ่สน หน้าเจ้าเสิ่นหายกับสายลม หนีบ่ม้มผู้เสียใจดอกเป็นพี่ เจ้าผู้คนดี ส่างมาหนีจากจร ส่างบ่คึดเห็นตอน สองเฮาฮักกัน * อั่นว่าคำฮักนี้เว้ามาล่ะเหลือใจ ฮักเจ้าหลายแต่เจ้าบ่แนมเห็นค่า หลิ่งลงส่างฮักฮ่างนองน้ำตา เว้าขึ้นมาน้ำตากะไหลริน * อั่นว่าคำฮักนี้เฮ็ดอ้ายเจ็บพ้อสิตาย ชาติหน้าฉันใดกะอย่าให้ได้พานพ้อ บุญผลาบ่นิ่งอุกอยู่ในใจแท้หนอ สิหายใจต่อให้ม้มแล้งดอกแนวใด๋ มาเหลือใจความฮัก เจ้าผู้คนดี ส่างมาหนีจากจร ส่างบ่คึดเห็นตอน สองเฮาฮักกัน โอย.. * อั่นว่าคำฮักนี้เว้ามาล่ะเหลือใจ ฮักเจ้าหลายแต่เจ้าบ่แนมเห็นค่า หลิ่งลงส่างฮักฮ่างนองน้ำตา เว้าขึ้นมาน้ำตากะไหลริน * อั่นว่าคำฮักนี้เฮ็ดอ้ายเจ็บพ้อสิตาย ชาติหน้าฉันใดกะอย่าให้ได้พานพ้อ บุญผลาบ่นิ่งอุกอยู่ในใจแท้หนอ สิหายใจต่อให้ม้มแล้งดอกแนวใด๋ * อั่นว่าคำฮักแฮงเว้ามาแฮงเสียใจ ฮักเจ้าหลายแต่เจ้าบ่แนมเห็นค่า หลิ่งลงส่างฮักฮ่างนองน้ำตา เว้าขึ้นมาน้ำตากะไหลริน * อั่นว่าคำฮักนี้เฮ็ดอ้ายเจ็บพ้อสิตาย ชาติหน้าฉันใดกะอย่าให้ได้พานพ้อ บุญผลาบ่นิ่งอุกอยู่ในใจแท้หนอ สิหายใจต่อให้ม้มแล้งดอกแนวใด๋ มาเหลือใจความฮัก