อะแหรง - แท๊บ ไวโอลิน

อะแหรง อะแหรงEm นามแฝงDที่คนเรียกฉันEm

เด็กหนุ่มสุรินทร์ตัวดำG รูปธรรม นามธรรมDไม่ได้รับเชิญG

เซราะกราวตรงไหนEm มอไซค์เก่าเก่าก็ดีกว่าเดินAm

วันวันไม่เคยพกเงินGกระเทินกระเทินDมะยมเหล้าขาวG D

เกิดมากับดินEm ซังเคิร ตุมตรีงD ไม่เคยได้เล็มEm

มีแต่ได้กินเต็มเต็มG จิมเกลือเค็มเค็Dมตามไร่ตามนาG G7

นานนานจะเคยEmกินเคเอฟซีหรือกินพิซซ่าAm

ต้องไปรับจ้างดำนาG ทำเพื่อพิซซ่าDตั้งห้าหกวันG G7

* โอ้สาวC.. เนียงก็เDขมาเหมือนกันG

ไม่เห็นจะขาวกว่าฉันEmสายตาเธอนั้นDมองฉันเหมือนGควาย

หนุ่มกทมEm. ไม่เห็นจะหล่อกว่าพี่ตรงไหนAm

ไม่รู้มีดีอะไรเGธอจึงมอบใจไDปให้กับเขาG G7

** พี่จึCง.. มอบใจใDห้กับเหล้าGขาว

หยิบแก้วร้าวร้าวCค่อยค่อยรินเหล้าDแล้วสาดลงคอG

แกล้มใจอักเสบEm เพราะหนุ่มกรุงเทพฯ เด็กกทม.Am

มุเมิดบรอ บรอเGนียงเดินเคลียคลอDเป็นวรรคเป็นเวรG D

( ซ้ำ * , ** )

อะแหรง อะแหรงEm กันตร๊ะกันแตรงDเหมือนฟ้าแกล้งทำEm

ให้รูปไม่หล่อแถมยังตัวดำG รักสาวก็ช้ำDหัวใจเรื่อยGมา

ตุมตรีง ซังเคิรEm ไม่เคยมีค่า ไม่มีราคาAm

ประโยชน์สูงสุดแค่แกล้มสุราG ประชดชีวาD หนุ่มนาสุรินทGร์ D

ตุมตรีง ซังเคิรEm มันไม่มีค่า ไม่มีราคาAm

ประโยชน์สูงสุดแค่แกล้มสุราG ประชดชีวาD หนุ่มนาสุรินทร์