อะแหรง

อะแหรง อะแหรง นามแฝงที่คนเรียกฉัน เด็กหนุ่มสุรินทร์ตัวดำ รูปธรรม นามธรรมไม่ได้รับเชิญ เซราะกราวตรงไหน มอไซค์เก่าเก่าก็ดีกว่าเดิน วันวันไม่เคยพกเงินกระเทินกระเทินมะยมเหล้าขาว เกิดมากับดิน ซังเคิร ตุมตรีง ไม่เคยได้เล็ม มีแต่ได้กินเต็มเต็ม จิมเกลือเค็มเค็มตามไร่ตามนา นานนานจะเคยกินเคเอฟซีหรือกินพิซซ่า ต้องไปรับจ้างดำนา ทำเพื่อพิซซ่าตั้งห้าหกวัน * โอ้สาว.. เนียงก็เขมาเหมือนกัน ไม่เห็นจะขาวกว่าฉันสายตาเธอนั้นมองฉันเหมือนควาย หนุ่มกทม. ไม่เห็นจะหล่อกว่าพี่ตรงไหน ไม่รู้มีดีอะไรเธอจึงมอบใจไปให้กับเขา ** พี่จึง.. มอบใจให้กับเหล้าขาว หยิบแก้วร้าวร้าวค่อยค่อยรินเหล้าแล้วสาดลงคอ แกล้มใจอักเสบ เพราะหนุ่มกรุงเทพฯ เด็กกทม. มุเมิดบรอ บรอเนียงเดินเคลียคลอเป็นวรรคเป็นเวร ( ซ้ำ * , ** ) อะแหรง อะแหรง กันตร๊ะกันแตรงเหมือนฟ้าแกล้งทำ ให้รูปไม่หล่อแถมยังตัวดำ รักสาวก็ช้ำหัวใจเรื่อยมา ตุมตรีง ซังเคิร ไม่เคยมีค่า ไม่มีราคา ประโยชน์สูงสุดแค่แกล้มสุรา ประชดชีวา หนุ่มนาสุรินทร์ ตุมตรีง ซังเคิร มันไม่มีค่า ไม่มีราคา ประโยชน์สูงสุดแค่แกล้มสุรา ประชดชีวา หนุ่มนาสุรินทร์